Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Live: Οικονομικής ενίσχυσης για ιατρικά έξοδα @ Ιωάννινα, Εστίες Δόμπολης, 26/05


          Παρασκευή, 26/05, βρισκόμαστε στα Γιάννενα, ένα χρόνο μετά απο το τελευταίο μας live, ως "Nova Roma" στις εστίες της Δόμπολης. Παίζουμε για τα ιατρικά έξοδα συντρόφισσας και η στήριξη όλων/ες απέναντι σε ένα θέμα υγείας θα έπρεπε να είναι δεδομένη, όχι μόνο από αυτό το μικρό event, αλλά και από άλλες κινήσεις που με χαρά μπορώ να πω ότι κατά καιρούς έχουν γίνει, γίνονται και θα γίνουν. Μας κάλεσε η ελευθεριακή ομάδα ANT-ART και το αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο Δόμπολη, συντροφικούς χαιρετισμούς σε όλο το αυστηρά DIY lineup, καθώς και στους ανθρώπους που το έτρεξαν.

          Θα παίξουμε κομμάτια "Nova Roma" από τον νέο δίσκο που ετοιμάζουμε, καθώς και σκόρπια κομμάτια σε ενα πολύωρο live. Όπως σε κάθε live που συμμετέχω θα υπάρχει distro, για όποιο άτομο μπορεί και θέλει να στηρίξει το έργο μας.

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

H σκέψη σκοτώνει

          Ποιος θέλει μουσική που να τον βάζει να σκέφτεται, όταν η καθημερινότητα είναι πιο βάρβαρη μέρα με την μέρα. Η σκέψη πλημμυρίζετε από εικόνες θανάτου, επαγωγικά η σκέψη σκοτώνει. 

          Τελευταία παρατηρώ ότι δεν με τραβάει να ακούσω τίποτα. Όχι γιατί δεν υπάρχει καλή μουσική. Πάντα υπάρχει και θα υπάρχει καλή μουσική. Σίγουρα, όχι όπως θα ήθελε ο καθένας να την παραγγείλει, αλλά σε πολλούς θα βρεις καλοστημένη μουσική για να ακούσεις ακόμα και αν δεν σ'αρέσει αυτό που κάνουν εν τέλει. Ή στέκεσαι κριτικά σε αυτό, διότι λόγος και πράξη, πρέπει να πηγαίνουν αγκαζέ. Ο λόγος που δεν με ελκύει να ακούσω τίποτα, είναι γιατί έχω κάνει μια βουτιά στην πραγματικότητα και κάνεις δεν μιλάει για αυτήν, μέσα απο αυτήν. 

          Η μουσική πλέον δεν κινεί τίποτα. Δεν μπορείς να βγάλεις ένα κομμάτι και ο κόσμος να βγει και να τσεκουρώνει κόσμο. Δεν μπορείς να επηρεάσεις και να γίνεις κομμάτι της ζωής κάποιου, όπως παλιά, που κοιμόμασταν και ξυπνάγαμε με στίχους, πιστεύαμε σε αυτούς, τους νιώθαμε και πονάγαμε με αυτούς. Καθόρισαν τον τρόπο σκέψης μας και τα πιστεύω μας ως πρωτόλεια δόμηση ηθικής και κουλτούρας. Πλέον η μουσική είναι γρήγορη, #fast food, γρήγορη στην κατανάλωση, μα και στην πέψη και από θρεπτικά συστατικά, μάπα το καρπούζι. Πάμε στο επόμενο track. Θα μου πεις, σε τι παρατηρείται κάτι διαφορετικό; Από τις σχέσεις, δουλειά, φιλίες μέχρι και το σπίτι που μένουμε, είναι όλα εφήμερα και παροδικά, μια καλοστημένη παρωδία ζωής. Όλα γαμιούνται. Με την μουσική θα καθόμαστε να ασχολούμαστε;

          Ξέρω γω. Εγώ καλώς ή κακώς(κακώς) ραπ κάνω και δημιουργώ. Ή τέλος πάντων έτσι λέω. Βασικά δουλεύω. Και δεν δουλεύω για να κάνω ραπ για αυτό και δεν το κάνω με όρεξη πλέον αλλά ψυχαναγκαστικά. Ο κάδος με τα αρνητικά μου συναισθήματα ξεχειλίζει, ανοίγει txt, που θα γίνει κυματομορφή. Εσύ ακούς φιξαρισμένα σκουπίδια. Άρα για αυτό και μιλάω για μουσική, γιατί εγώ πίστευα σε αυτήν.

          Πιτσιρικάς ονειροπόλος και ρομαντικός, πίστευα ότι με το ραπ θα αλλάξω τον κόσμο. Θα ραππάρω και όλοι θα ακούσουν αυτό που έχω να πω. Ναι, τι να σου πω. Με τα βίας τα άκουσα εγώ, και αυτό για να τα μάθω για το live. Δημιουργία ναι, τέχνη, και εξέγερση. Ναι. Ξύπνησα απότομα από το λήθαργο. Έπεσα από τα σύννεφα, έσπασα κάτι δάκτυλα σε ξυλίκια, και μετά πήγα για δουλειά με τρεμάμενα χέρια και απλήρωτα νοίκια. Η ζωή δεν είναι όμορφη, όχι γιατί τα βλέπω εγώ έτσι, όχι γιατί είμαι από τους αδικημένους, ούτε γιατί είμαι ο τελευταίος τροχός, αλλά γιατί για κανέναν δεν είναι όμορφη, και όποιος περνάει καλά και το ζει, θα ξυπνήσει, είτε γιατί είναι αφελής, είτε γιατί περνάει καλά εις βάρος μου. Και όποιος με έβλαψε μια, δεν θα μπορέσει ποτέ ξανά να κλείσει μάτι ήρεμος. Όσο ζω και αναπνέω.

          Νομίζω ότι ζούμε στο μηδέν, και μηδενιστικά αμα το δεις, ολοκληρώθηκα. Μαθηματικά άμα το αναλύσεις θα σου έλεγα κάτι έξυπνο άμα ήξερα μαθηματικά. Η γενιά του μηδενός αράζει facebook. Η γενιά του μηδενός πηγαίνει στα πάρτυ. Η γενιά του μηδενός ακουει trap, swag, ή οποιαδήποτε άλλη μαλακία για την καφρίλα γιατί έτσι κι αλλιώς, όλα είναι μάταια. Και οι άνθρωποι, κουράδες με πόδια. Η γενιά του μηδενός δεν ψήθηκε για τίποτα, γιατί δεν υπάρχει τίποτα, δεν πιστεύει σε τίποτα, γιατί είμαστε ένα τίποτα. Ένα τίποτα που λαχτάρα να γίνει κάτι. Μέχρι την επόμενη γένεση.