Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Κόφ'το

          Η αλήθεια είναι πως νιώθω κενός, δεν θα σου το κρύψω. Χαμένος στο πλάνο μου. Με τρώει η καθημερινότητα. Όλα πάνε τέλεια ή όλα πάνε στραβά. Ακόμη δεν έχω αποφασίσει - μάλλον με έπιασαν τα ψυχολογικά μου-. Καταστρώνω την καταστροφή αυτού του γαμημένου πλανήτη, λίγο-λίγο κάθε μέρα. Μαζί με αυτουνού και την δικιά μου. Ελπίζω πως θα τα καταφέρω.

          Θέλω ο κόσμος να πεθάνει, αλλά νομίζω πως θα τον προλάβω. Αλήθεια, μισώ τον κόσμο. Δεν ξέρω γιατί, αλλά τον μισώ. Συναισθηματικό κείμενο. Μάλλον ξέρω. Και τον μισώ θανάσιμα, ή έτσι νομίζω τώρα. Μου την σπάνε τα πάντα. Όλα με ενοχλούνε. Όλοι με ενοχλούνε. Και εσύ που με διαβάζεις με ενοχλείς. Κόφ'το. 

          Ο κόσμος είναι μάταιος και η ζωή ακόμη πιο μάταιη. Όλα γαμιούνται και όλα με βαραίνουν. Θέλω να βρω έναν τρόπο να κάνω ένα "τσάκ" με τα δάκτυλα μου και να κατεδαφίζω κτήρια. Δεν θέλω πολλά, θέλω απλά να μου δοθεί μια αφορμή να ξεσπάσω. Όταν μπω φυλακή θα είμαι καλύτερα.

          Μπαίνω στα λεωφορεία και ψάχνω τον πρώτο καργιόλη που θα μου στραβώσει, να τον ισιώσω. Οραματίζομαι τους περαστικούς νεκρούς και τεμαχισμένους. Δεν ξέρω αν έχω αρχίσει και τα χάνω ή είναι φυσιολογικό και οι υπόλοιποι καταπιέζονται. Βια είναι η ζωή μου και μοιάζει επικίνδυνα με τον βίο μου. Τους βρίζω όλους και κατεβαίνω στην στάση μου. Όποιος ψάχνετε με βρίσκει.

Σκατά, σκατά, σκατά, σκατά, πήγε αργά και δουλεύω νωρίς. Γαμιέστε.

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Προσωπικός χρόνος

          Αυτό κι αν είναι καινούργιο, είχα πολύ καιρό να περάσω λίγο χρόνο με τον εαυτό μου, σε πλήρη ησυχία και να ακούσω μουσική. Να ακούσω όμως μουσική, όχι απλά να παίζει στο πίσω μέρος. Βάζουμε κάτω τους στίχους και τους διαβάζουμε προσεκτικά. Ψάχνουμε ότι δεν είχαμε βρει την προηγούμενη φορά. Μου έχει λείψει η μουσική, το να φτιάχνω μουσική, αλλά και πολλά άλλα. Μου έχει λείψει το διάβασμα. Μου έχει λείψει η δημιουργία. Μου έχει λείψει η ηρεμία, όσο μου έχει λείψει ο ακραίος θόρυβος. Ακόμα και το να χάνομαι σε κάποιο video game μου έχει λείψει, αλλά που χρόνος; Έχουν αλλάξει κατά πολύ οι προτεραιότητες. Εδώ δεν έχω αρκετό χρόνο για τους ανθρώπους, αν είχα δεν θα μου είχαν λείψει.

          Δύσκολα συναντάς ανθρώπους, για αυτό και άμα βρεις κράτα τους γερά να μην σου φύγουν. Μου έχει λείψει ο αδερφός μου, το ΜΑΤΙ, ο Σκλάβος, το καμένο χαρτί, ο Πλανήτης, ο Chapel, ο Graouzel, ο Τζόνι, ο Λέο, ο Σεργκέι και η βλάβη, το Ελιζάκι, ο Izno, ο Ήττα, ο Waper και ο τσακ. Χαιρετίσματα στα παιδιά στην Πάτρα, στα Γιάννενα, στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Στους δρόμους, στις πλατείες, στα στέκια και στις καταλήψεις που αράζαμε και αράζουμε όποτε με φέρνει ο δρόμος. Νιώθω τυχερός που έχω δίπλα μου ανθρώπους και ιδιαίτερα περήφανος για αυτούς που τόσα χρόνια μείναν δίπλα μου παρά τις δύσκολες συνθήκες και τις τόσες διαφορές μας.

          Ευτυχώς οι περισσότερες αναταραχές των τελευταίων χρόνων έχουν τελειώσει. Τέλειωσαν και οι γαμημένες γιορτές, ευτυχώς... Επιστρέφω στην παλιά καλή σύγκρουση με το σύμπαν και όποιον μου μπει εμπόδιο. Πίσω στην δουλειά, τσεκούρι και φτυάρι. Σκάβω το λάκκο σου γαμημένε. Θα κηδευτείς.

Καλή χρονιά Ρωμαίοι.

υ.γ.
Κάτι που θα ήτανε ανειλικρινές και άδικο να μην το πω. Η ευτυχία κι αν μου έχει λείψει, ίσως περισσότερο από όλα, αλλά θα επιβιώσω πιο εύκολα χωρίς αυτή.