Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Η Εξεγερτική Οπτική του Περιθωρίου


Η Εξεγερτική Οπτική του Περιθωρίου

Με αφορμή την κυκλοφορία του "Ξένος στη Ρώμη Ι: Περιθώριο" και λόγω της παρερμηνεύσιμης φύσεως του περιεχομένου του, επιλέξαμε να δημοσιεύσουμε  το παρόν κείμενο, έναντι ενός δελτίου τύπου, για να αποσαφηνίσουμε τυχών ερωτήματα που εύλογα θα προκύψουν μετά από τη πρώτη ακρόαση. Δεδομένων των παραπάνω, μας δίνεται και η ευκαιρία για να κάνουμε μία ανάπτυξη και μία ανάλυση της οπτικής μας πάνω στο λεγόμενο "Περιθώριο" του οποίου αποτελούμε κομμάτι.

Ο δίσκος είναι ένα κοινωνικοπολιτικό και βιωματικό έργο που περιγράφει πολλές οπτικές του περιθωρίου, από την πιο πολιτικοποιημένη έως και την πιο απολίτικη, και αποτελεί το πρώτο κομμάτι της τριλογίας "Ξένος στη Ρώμη". Ο συγκεκριμένος δίσκος αποτελεί προϊόν μιας βαριάς, συναισθηματικά φορτισμένης περιόδου του 2011. Το κεντρικό υποκείμενο του ιστορικού που αφηγείται ο δίσκος, βρίσκει τον εαυτό του εκείνη την περίοδο εξ' ολοκλήρου μέσα σε αυτόν πολιτικά, ηθικά και ψυχολογικά.

Βρισκόμενοι στο σήμερα, 17 Δεκεμβρίου 2015, ημερομηνία κυκλοφορίας του δίσκου μετά από τέσσερα χρόνια καθυστέρησης, τοποθετούμε την αιτία της απόφασης να τον κυκλοφορήσουμε  στη θέληση μας να δείξουμε τους δεσμούς με το παρελθόν και την εξελικτική πορεία του ατόμου από το περιθώριο στις εσωτερικές αναζητήσεις και στην κατασταλαγμένη πολιτικοποίηση. Θεωρούμε ότι για να μπορέσει ένας παρατηρητής να αντιληφθεί το άτομο στην ολότητά του και να είναι σε θέση να ασκήσει εποικοδομητική κριτική, πρέπει να έχει επίγνωση της πορείας αυτού από το χτες στο σήμερα.

Στο θέμα της κριτικής, όχι μόνο την επιθυμούμε και την επικροτούμε αλλά κάνουμε και το πρώτο βήμα ως προς την ύπαρξή της. Ο δίσκος περιέχει πολλά από τα κύρια χαρακτηριστικά που μπορεί να προσδώσει κανείς στο περιθώριο. Σεξιστικό φρασεολόγιο, διακίνηση και χρήση ψυχοτρόπων ουσιών, ωμή και στείρα βία, αποπροσανατολισμένο μίσος, παρεμβατικές λογικές και συμπεριφορές, αυτοδικία, ματαιότητα και ματαιοδοξία, αντίδραση για την αντίδραση. Εμείς οι ίδιοι βρίσκουμε άπειρες προβληματικές σε όλα τα παραπάνω αλλά δεν μπορούμε να μην δούμε και τις θετικές προοπτικές που γεννούνται από τέτοιου είδους υποκείμενα. Θεωρούμε δεδομένο ότι στον πολιτικό χώρο που επιλέξαμε να κινούμαστε υπάρχουν σοβαρές και διαδεδομένες αναλύσεις και θέσεις για το αρνητικό των παραπάνω συμπεριφορών, τις οποίες αναγνωρίζουμε. Άλλη μια τέτοια ανάγνωση του συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου θα ήταν για μάς περιττή.

Για τους παραπάνω λόγους θα θέλαμε στο συγκεκριμένο κείμενο να αναπτύξουμε την εξεγερτική οπτική του περιθωρίου. Το περιθώριο δύσκολα μπορεί να οριστεί και να προσδιοριστεί. Τα περιθωριοποιημένα άτομα είναι μονάδες εκτός του συνόλου, άτομα δίχως στήριξη και θεμέλια, αναγκασμένα να βρίσκουν τρόπους επιβίωσης με κάθε μέσο. Σε αυτήν την κοινωνική ζούγκλα κάποιοι θα κανιβαλίσουν και κάποιοι θα κανιβαλιστούν. Ένα υποκείμενο, το οποίο χαρακτηρίζεται από τα προαναφερθέντα στοιχεία του περιθωρίου, σπάει με τον δικό του τρόπο την κανονικότητα που επιβάλλουν οι θεσμοί της κυριαρχικής, εκμεταλλευτικής κοινωνίας. Όλες οι έκνομες συμπεριφορές των περισσευόμενων αυτού του κόσμου, είναι μια έκφανση της σύγκρουσης με τα συστήματα ελέγχου, επιβαλλόμενης τάξης και ασφάλειας, εγκλεισμού και εσωτερίκευσης της βίας, τα οποία συγκρατούν αυτήν την κοινωνία από την ολική αποδόμησή της. Θεωρούμε ότι  η παραπάνω θέση δεν εκπροσωπείται συνειδητά από τα υποκείμενα που δρουν κατ' αυτόν τον τρόπο. Εκεί εντοπίζουμε την κύρια προβληματική του περιθωρίου, καθώς και τον λόγο για τον οποίον δεν εκπροσωπούμε το ίδιο κομμάτι του, παρ' ότι ζούμε και δρούμε ανάμεσά τους. Με τη σειρά μας, δεν απομονώνουμε τους ανθρώπους αυτούς, κάτι που δεν πάει να πει ότι απεναντίας τους επιβραβεύουμε, αλλά προκρίνουμε την αλληλεπίδραση μαζί τους, με τη λογική ότι αποτελούν καρποφόρο έδαφος ώστε η τυφλή οργή και το μίσος να προσανατολιστούν, να βρουν λόγο και αιτία, να οργανωθούν.

Δε θεωρούμε ότι μια τέτοια εξελικτική πορεία είναι ανέφικτη, καθώς το κύριο υποκείμενο του δίσκου αποτελεί έμπρακτο παράδειγμα μίας τέτοιας περίπτωσης. Δεν πιστεύουμε στις εξαιρέσεις γιατί δεν πιστεύουμε στον κανόνα. Βρίσκουμε την ελευθερία σε κάθε σπίθα που καρτερεί να μετουσιωθεί σε πυρκαγιά. Η Ρώμη καίγεται.
Αναρχική Κολεκτίβα NOVA ROMA

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Project01: Ξένος στη Ρώμη Ι: Περιθώριο


          Δεκέμβρης του 2015, κι ο μήνας 17. Σαν σήμερα πριν πέντε χρόνια κυκλοφόρησε η "Ρώμη". Είχα υποσχεθεί ότι θα γιορτάσω αυτήν την επέτειο ιδιαίτερα, για όσους περίμεναν, απόψε σας χαρίζω το "Ξένος στη Ρώμη Ι: Περιθώριο".

          Το "ΞΣΡ1" είναι ένας κοινωνικοπολιτικός και βιωματικός δίσκος, πάνω από instrumentals, γραμμένος το 2011 και αποτελεί το πρώτο κομμάτι της τριλογίας "Ξένος στη Ρώμη". Ήθελα να γίνει μια πλήρως επαγγελματική δουλειά, για αυτό και μπήκα στην διαδικασία να αγοράσω όλα τα βινύλια που εμπεριείχαν μέσα τα instrumentals που χρησιμοποίησα, δίνοντας έτσι μια πιο αναλογική αισθητική στο αποτέλεσμα. Μετά από μια τεράστια ταλαιπωρία, ψάξιμο και κόστος, είχα στα χέρια μου όλα τα βινύλια*. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε το 2013 στην Θεσσαλονίκη, στο αυτοοργανομένο studio ΒΟΟΜ ΜΠΑΜ LX, όπου έγινε η μίξη και το master. Σίγουρα δεν κατάφερα να έχω το τέλειο αποτέλεσμα που ήθελα εξ' αρχής, αλλά έγινε τεράστια προσπάθεια για το βέλτιστο δυνατό. Είχα ανακοινώσει την κυκλοφορία του, αρχές του 2012, αλλά λόγω οικονομικών προβληματικών, καθώς και ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας που μου προέκυψε, τον ανέβαλα απ'αόριστον. Ποτέ όμως δεν το ξέχασα, άλλωστε, όσο δεν κυκλοφορεί ένα τελειωμένο έργο, τόσο συνεχίζει να σε τρώει εκ τον έσω. Λογικό, αφού δεν έφτυσες τον καρκίνο για να λυτρωθείς.

*Εδώ θα ήθελα να πω ένα ευχαριστώ στον Κωστάκη και στον Σκλάβο για τα δρομολόγια Αμερική-Ελλάδα με τα βινύλια, καθώς και στον Ήρωα για το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη.


          Βρισκόμαστε στο σήμερα, που είμαι πολύ καλύτερα στην υγεία μου, έχει ξαναχτιστεί ένας πυρήνας ατόμων που μπορούμε να δημιουργήσουμε παρέα και υπάρχει μια τάξη -ως ένα βαθμό- στην ζωή μου. Όλα τα παραπάνω μου δίνουν την δυνατότητα να μοιραστώ μαζί σας, ότι έπρεπε να είχα μοιραστεί πριν τέσσερα χρόνια. Απολαύστε λοιπόν το περιθώριο, όπως το βίωσε το μίασμα της Ρώμης.


          Για την δημιουργία των γραφιστικών: Κατασκευάστηκε μακέτα από τους Σκλάβος, Όλα Δένουν, Αναστάτωση, Spaze και Κάτω Θρώσκω. Παίξαμε κουκλοθέατρο με τα αρκουδάκια, το οποίο φωτογράφησε ο Κάτω Θρώσκω και φιλοτέχνησε για να χρησιμοποιηθούν σαν εικόνες για τα γραφιστικά. Μετά, ζήτησα κάποια σκίτσα από τον Όλα Δένουν και τον Σκλάβο. Τέλος, η Happiness και ο Σκλάβος έστησαν τα εξώφυλλα και το booklet στην τελική τους μορφή. Για τυχών ορθογραφικά πυροβολείτε τον Zod. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλο τον κόσμο που έτρεξε για την δουλειά μου, και χαίρομαι ιδιαιτέρως που όλοι τους αποτελούν ένα στενό οικογενειακό μου περίγυρο.

υ.γ.
Ευχαριστώ τον Tsak the Meek για τα lyrics video.

          Ο δίσκος αποτελεί την πρώτη κυκλοφορία της αναρχικής ομάδας τέχνης "Οχετός", καθώς και την πρώτη κυκλοφορία της αναρχικής κολεκτίβας "NOVA ROMA", που αποτελεί μια απο τις δομές του. Σαν "NOVA ROMA" επιλέξαμε να γράψουμε ένα κείμενο για το περιεχόμενο του δίσκου, καθώς και ευρύτερα για το θέμα του περιθωρίου.

          Θα ήθελα να ενημερώσω ότι ο δίσκος διατίθεται σε φυσική μορφή, σε jewel case και 16σέλιδο booklet με 5 ευρώ αντίτιμο, για όσους θέλουν να στηρίξουν οικονομικά την τέχνη μου και θέλουν να δουν επερχόμενες δουλειές. Βάζω ως προτεραιότητα την προσωπική επαφή με τα άτομα, για αυτό και θα προτιμήσω την διακίνηση της φυσικής κόπιας του δίσκου χέρι με χέρι, όπου αυτό είναι δυνατό. Όποιος ενδιαφέρεται για το δίσκο, μπορεί να στείλει στο tomiasma@hotmail.com. Επίσης, στοχεύω στο να επισκεφτώ κάποιες κεντρικές πόλεις, για να παρουσιάσω τον δίσκο. Παραθέτω link απο το "Ξένος στη Ρώμη Ι: Τour".


          Εδώ κρίνω απαραίτητο να ειπωθούν δυο λόγια για το αντίτιμο σαν θεσμός, λόγω της ευρύτερα διαδεδομένης δαιμονοποίησης του. Για αυτό και παραθέτω το αντίστοιχο κείμενο από την κοπή του δίσκου.

          "Ξεκαθαρίζεται ρητά ότι το περιεχόμενο δεν είναι προς πώληση. Αυτό σημαίνει πως το αντίτιμο που καλείται το άτομο να διαθέσει είναι για το υλικό που κρατάει στα χέρια του, δηλαδή για τη φυσική μορφή του δίσκου και μόνο. Σαφώς, το αντίτιμο ως θεσμός κουβαλάει, ως έναν βαθμό, τον αποκλεισμό των ατόμων από τη δημιουργία, αλλά, από τη στιγμή που ο δίσκος διατίθεται ελεύθερα και μέσω internet, ο αποκλεισμός παραμένει μόνο στον "συλλεκτικό/υλικό" τομέα, αν προφανώς το άτομο έχει την "τύχη" να έχει καλυμμένες τις πρωταρχικές ανάγκες της πυραμίδας του Maslow. Η σοβαρή ανάλυση και κριτική του συνολικού θεσμού του αντιτίμου αντανακλάται στην καθημερινή οικονομική βία των εκμεταλλευτικών και κυριαρχικών δομών και φτάνει μέχρι τα ταμεία οικονομικής ενίσχυσης και αλληλεγγύης. Το ιδανικό θα ήταν κάθε υλικό να διατίθεται ελεύθερα και κάθε άτομο να δίνει όσα μπορεί ή όσα θέλει, καθώς δεν έχουμε όλοι την ίδια οικονομική "άνεση". Είναι η ιδεατή περίπτωση που προϋποθέτει την απελευθερωμένη από οικονομικούς παράγοντες δημιουργία. Στην περίπτωση των "Ξένος στη Ρώμη", υπήρχαν συγκεκριμένες τιμές κοπής, βινυλίων, ηχογραφήσεων, μεταφοράς, κ.ά., δηλαδή ένα συνολικό κόστος τετραψήφιο, που καλέστηκα να το καλύψω από το βιοποριστικό μου ταμείο. Ο δίσκος δε διατίθεται στην τιμή κόστους, διότι ο σκοπός της κοπής του είναι να παράξει κέρδος. Κέρδος το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη των εξόδων παραγωγής του, την κάλυψη εξόδων επόμενων projects, την αύξηση της υλικοτεχνικής αυτονομίας ως προς την (ανά)παραγωγή τέχνης, καθώς και την κάλυψη βιοποριστικών αναγκών. Αντιλαμβάνομαι την τέχνη μου ως βιωματική και ως φορέα της εξεγερτικής συνείδησης. Στον λόγο μου συμβολοποιείται ο πόλεμος με το υπάρχον σε κάθε του έκφανση. Είναι ό,τι μου δώσαν‘ να ζήσω, στραμμένο στα κεφάλια τους."


Ο δίσκος ανέβηκε στο soundcloud και στο youtube. Παραθέτω link για download.

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Απολογιστικό κείμενο για το live, 21/11

          Στις 21/11 διοργανώθηκε ένα live οικονομικής ενίσχυσης προς τους συλληφθέντες συντρόφους της 15/7 και αποκατάστασης υλικοτεχνικών απωλειών, όπου παρουσιάστηκαν πολλές προβληματικές.

          Η διοργάνωση ήταν εξ' αρχής προβληματική, ως προς την κατανομή ευθυνών και τη δέσμευση των ατόμων. Κατά συνέπεια, η διεκπεραίωση της δράσης ήταν ελλιπής.

          Τη μέρα του live, παρουσιάστηκε πρόβλημα με τον χώρο διεξαγωγής του, και βρήκαμε προ εκπλήξεως την ΑΣΣΟΕ κλειστή, λόγω κακής συνεννόησης. Εξαιτίας της συνθήκης, συζητήθηκε η ακύρωση του live, αλλά, λόγω της επιμονής κάποιων ατόμων απ'τη διοργάνωση, αποφασίστηκε η μεταφορά του στο Πολυτεχνείο. Τότε είναι που παρουσιάζεται και το δεύτερο και ίσως βασικότερο πρόβλημα. Ο ήχος δεν ήρθε ποτέ, επίσης λόγω κακής συνεννόησης. Έτσι, έπρεπε τελευταία στιγμή να έρθουμε σε επικοινωνία για να βρούμε ήχο. Ήρθαμε σε επαφή με συντρόφους από την Ανάληψη, τη Ζαΐμη, το Κ*ΒΟΞ και άλλους αλληλέγγυους, και έτσι εξασφαλίσαμε τον απαραίτητο εξοπλισμό για να βγει το rap μέρος του live. Ο σύντροφος  απ'την Ανάληψη, που έφερνε τον ήχο, δεν ενημερώθηκε ότι το live θα περιείχε όργανα (άρα περαιτέρω εξοπλισμό), καθώς επίσης και ότι δεν υπήρχε ηχολήπτης, με αποτέλεσμα να χρεωθεί ρόλο ηχολήπτη καθ' όλη τη διάρκεια του live, για να βγει η δράση. Τέλος υπήρξαν και κάποιες υλικοτεχνικές απώλειες.

          Οφείλουμε μια συγνώμη στους συντρόφους από την Ανάληψη, στον κόσμο που ήρθε να στηρίξει τη δράση και σε όσους βοήθησαν πριν και μετά.

          Θεωρούμε αυτό το κείμενο χρήσιμο, ως απολογιστικό, διότι καταδεικνύει τις προβληματικές της δράσης και το αίσθημα της ευθύνης μας απέναντι σ'αυτήν. Κοινοποιούμε το παρόν κείμενο με σκοπό να αναδείξουμε ότι η μη σταθερή δέσμευση των ατόμων που οργανώνουν μια δράση, καθώς και η δυσανάλογη κατανομή ευθυνών, μπορούν να οδηγήσουν σε ενδεχόμενη αποτυχία. Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την κατανόηση.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ
ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Πρωτοβουλία ατόμων από τη διοργάνωση του live

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Live: Οικονομικής ενίσχυσης @ΑΣΟΕΕ, 21/11


          Το Σάββατο 21/11, παίζω ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στο κόσμο του αγώνα που ακόμα κατεβαίνει στο δρόμο και καλώ με την σειρά μου τον ίδιο κόσμο να πλαισιώσει την δράση μου. Μέχρι το επόμενο ραντεβού στα οδοφράγματα. Η Ρώμη θα καίγεται.

Παραθέτω το συνυπογεγραμμένο κείμενο από την συνέλευση και το line up του live:

          "Στις 15/07 (ημέρα ψήφισης του πρώτου σκέλους του τρίτου μνημονίου), κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, κάποιοι/ες αναρχικοί/ές είχαν επιλέξει συνειδητά να συγκρουστούν στον δρόμο με τους μπάτσους. Μια σύγκρουση, ως απόρροια της εξεγερσιακής λογικής, που αντιτίθεται στη συνδιαλλαγή και τη συνθηκολόγηση με το κράτος και τους φορείς του, που επιτίθεται στη νοοτροπία της κοινωνικής παθητικότητας και της παράκλησης προς τους εξουσιαστές. Αποτέλεσμα της σύγκρουσης αυτής ήταν ξυλοδαρμοί και συλλήψεις ατόμων. Επιπροσθέτως, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων αυτών, καθώς και των μετέπειτα κινήσεων αλληλεγγύης που πραγματοποιήθηκαν, προέκυψαν υλικοτεχνικές απώλειες και φθορές.

          Τέσσερις μήνες μετά, τα έξοδα που προέκυψαν (δικαστικά και υλικοτεχνικά) δεν έχουν καλυφθεί πλήρως, γι' αυτό και αποφασίσαμε να διοργανώσουμε το παρόν live οικονομικής ενίσχυσης. Ξεκαθαρίζουμε ότι στηρίζουμε τα προτάγματα με βάση τα οποία συγκρούστηκαν τα συντρόφια (ανυποχώρητη σύγκρουση στο εδώ και στο τώρα με το κράτος και το κεφάλαιο). Θεωρούμε τους εαυτούς μας και την εκδήλωση αυτή κομμάτι του αγώνα που είναι συνεχιζόμενος και, μέσω αυτής της κίνησης, θέλουμε να γίνει σαφές πως η αλληλεγγύη δεν έχει βραχύβια μνήμη και πως κανένα άτομο δε θα μείνει μόνο του στα χέρια μπάτσων, δικαστών, εισαγγελέων και λοιπών καθαρμάτων.

          Στον πυρήνα αυτού του live ενσαρκώνεται η θέση μας ότι η τέχνη που προωθούμε είναι εξεγερτική και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του πολύμορφου αναρχικού αγώνα. Το live είναι αυτοοργανωμένο και όλα τα χαρακτηριστικά του έχουν προκύψει από οριζόντιες διαδικασίες.

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ' ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ
ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

αναρχικοί/ες
αλληλέγγυοι/ιες"


          *Ενημέρωση (21/11/2015 - ΩΡΑ:18:00): Το live μεταφέρθηκε στο Πολυτεχνείο, λόγω συνθηκών (Λουκέτο ΑΣΟΕΕ), θα εξηγηθούν καλύτερα οι συνθήκες στο live καθώς και με κείμενο μετά την απολογιστική συνέλευση. Προσωπικά, ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων στον κόσμο που μπορεί να ταλαιπωρηθεί, για την καθυστερημένη ενημέρωση και για την προχειρότητα της διοργάνωσης, μόλις τώρα ενημερώθηκα και εγώ. Συνεχίζουμε να στηρίζουμε τα προτάγματα του live και θα κάνουμε ότι μπορούμε με τα μέσα που διαθέτουμε για τα δικαστικά έξοδα των αγωνιστών. Τα λέμε στο πολυτεχνείο, σήμερα στις 20:00.

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Rap Live: Οικονομικής ενίσχυσης συλληφθέντων @ΤΕΙ Αθήνας, 21/9

          Την προηγούμενη Κυριακή, 13/9, Αναρχικοί/Αντιεξουσιαστές αγωνιστές προχώρησαν στην κατάληψη του Τ.Ε.Ι Αθηνών ως κίνηση έμπρακτης αλληλεγγύης στους αγώνες που διαμορφώνονται και διαδραματίζονται στην παρούσα χρονική και πολιτική συγκυρία. Πιο ειδικά:


– ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΝΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ
– ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΗΣ ΣΤΑΤΗΡΗ
– ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΣΑΚΑΛΟΥ
– ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΟΥ ΕΚΦΑΝΣΗ
– ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΘΕΣΜΙΚΗ-ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

          Την Πέμπτη, 17/9, βρισκόμασταν στους δρόμους ενάντια σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού. Με πολύ ξεκάθαρη πρόθεση. Άμεση σύγκρουση με το κράτος, με τον καπιταλισμό, με τον φασισμό και κάθε ένα γαμημένο πλάσμα που θα σταθεί εμπόδιο για τα ιδιωτικά του συμφέροντα. Κάποιοι σταθήκαμε πολύ τυχεροί και την γλιτώσαμε πολύ φτηνά από τα χέρια του κράτους. Εννέα φίλοι μου πέσαν για ύπνο νωρίς.


       
          Όσους πιάσανε τους βασάνισαν φρικτά, τους έσπασαν χέρια, πόδια, δόντια, πλευρά, δάκτυλα, με εξωφρενικά σαδιστικά και παραδειγματικά βασανιστήρια. Ώστε εσύ και εγώ, αύριο να φοβόμαστε φρικτά να βρεθούμε σε μια παρόμοια θέση και να μην κατέβουμε ποτέ ξανά στο δρόμο. Σαν να μην έφτανε όλο αυτό, τα δικαστικά έξοδα που εκβιαστικά πρέπει να κατατεθούν άμεσα φτάνουν κοντά στα 5.000 ευρώ, σε μια χώρα που ο βασικός μισθός είναι 440 ευρώ. Βρισκόμαστε μάρτυρες μπροστά σε μια ξεκάθαρη συστημική καταστολή υλικών πόρων. Μας στερούν αγωνιστές και λεφτά. Στο κράτος έχω να πω: Είμαστε πολλοί και λεφτά υπάρχουν. Μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή του, θα είμαστε στους δρόμους πιο λυσσασμένοι από ποτέ.


ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΑΓΩΓΗ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΜΙΑ ΑΠΑΓΩΓΗ.



          Βρισκόμαστε στο σήμερα, που καλούμε τον κόσμο του αγώνα στο κατειλημμένο ΤΕΙ Αθήνας, την Δευτέρα, 21/9, σε μια πολιτική δράση αλληλεγγύης για τους παραπάνω συλληφθέντες οργανωμένη απο την συνέλευση αναρχικών/αντιεξουσιαστών κατειλημμένου ΤΕΙ Αθήνας. Θα βρίσκομαι εκεί να στηρίξω οικονομικά και πολιτικά τους αγωνιστές. Να τους αφιερώσω αυτήν την βραδιά και τις επόμενες στο δρόμο. Αφιερωμένο λοιπόν, στον ανθό της μόλυνσης και της εξεγερτικής νεολαίας.


          Τέλος, θα ήθελα να καταγράψω και να κοινωνικοποιήσω κάποιες προσωπικές σκέψεις και προβληματισμούς, απολογιστικά, όσων αφορά το "Open Mics/Graffiti".

          Για όσους έχουν παρακολουθήσει την πορεία μου μέχρι στιγμής, προσπαθώ να διαφυλάσσω τα πολιτικά χαρακτηριστικά των event που συμμετέχω μέχρι τελικής πτώσεως. Το κόστος αυτής της επιλογής είναι να μην συμμετέχω στο 90% των event που με καλούν. Πλέον το πήραν χαμπάρι ότι εδώ κάνουμε μια πολιτική δράση και δεν με καλούν καν. Η πολιτική μου δράση είναι το ραπ, είμαι πολιτικό ον και όχι ραππάς. Υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις στον κανόνα για αυτό και υπάρχει ακόμη η συμμετοχή μου σε κάποια events. Όπου υπάρχει η ενοποίηση λόγου και πράξης. Ξεκινάνε ως πολιτικά και να λήγουν ως έχει. Μακριά απο κάθε λογής πολιτικού/καλλιτεχνικού καραγκιόζη. Εδώ βρίσκεται και το πρόβλημα με την παρόν δράση.

          Ένα event που εμπεριέχει την ανοιχτή καλλιτεχνική συμμετοχή σχεδόν οποιουδήποτε, σημαίνει πως μπορεί να ακουστεί/βαφτεί σχεδόν οτιδήποτε εκεί πέρα και να προσπεραστεί ως φυσιολογικό ή σχεδόν φυσιολογικό. Κάτι που προσωπικά με τρελαίνει ως σκέψη, το ότι εγώ θα δίνω τον αγώνα μου και θα έχω βάλει ξεκάθαρα πολιτικά χαρακτηριστικά και ένας γαμημένος θα έρθει να μου ραπάρει για το χόρτο και την πούτσα του ή οτιδήποτε σκατά έχει στο κεφάλι του. Ο οποιοσδήποτε καλείται να βάλει χαρακτηριστικά εν δυνάμει εχθρικά αξιακά με μένα. Για αυτό και καλώ και προκαλώ τον κόσμο που θα έρθει και που με ακούει να φύγει απο την παθητικότητα και να μην δεχθεί να ακούσει οτιδήποτε λερώνει τα πολιτικά χαρακτηριστικά μιας πολύμορφης αναρχικής δράσης.

          Πιο λαϊκά, αν πιάσουν μικρόφωνα για να κάνουν battle, να αυτοπροβληθούν και να το παίξουν κάτι, να φύγουν με μπουνιές. Βρισκόμαστε στο κατειλημμένο ΤΕΙ Αθήνας όπου μπαίνεις και βγαίνεις με κίνδυνο δικαστικές κυρώσεις. Δεν είναι παιδική χαρά, προσαγωγές, συλλήψεις, ξύλο είναι το καθημερινό ενδεχόμενο. Υπάρχουν μπάτσοι, υπάρχουν και φασίστες στην γειτονιά. Εμείς στέκουμε περήφανο αγκάθι στον ολοκληρωτισμό τους.

          Να γεμίσουμε τους γκρίζους τοίχους με το μαύρο χρώμα της εξέγερσης, με παρεμβατικά πολεμικά έργα τέχνης. Να πιάσουμε μικρόφωνα για να σπείρουμε τον ιό της μόλυνσης. Σύγκρουση στην σύγκρουση μέχρι την ολική. Εγώ ως αναρχικός αγωνιστής θα σταθώ εκεί για να διαφυλάξω τα πολιτικά χαρακτηριστικά της δράσης. Η παρόν δράση είναι αγώνας και όσοι δεν καταλαβαίνουν ότι έχουμε πόλεμο δεν χωράνε στον αγώνα. Δεν πάω σε live, εγώ πάω στον πόλεμο.

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Σάπιε (Live) @Vancouver Apartman, 19/6

Οικονομικής ενίσχυσης κατάληψης και ομάδας.
       
          Ακυκλοφόρητο κομμάτι πάνω από δικό μου beat, live εκτέλεση στην κατάληψη Vancouver Apartman στις 19/6/2015. Ευχαριστώ τον Σκλάβο για την στήριξη επί σκηνής και τον Νίκο που τράβηξε τα video και τις φωτογραφίες. Χαιρετίσματα στην Αντιεκπαιδευτική Επίθεση που στήσαμε παρέα το live. Σε όσους ήρθαν και στήριξαν με την παρουσία τους τη δράση. Αφιερωμένο σε όλους αυτούς που ζητάνε συγνώμες, αλλά ποτέ δεν βελτιώνονται. Χαιρετώ τον ανθό της μόλυνσης.
Κοινός λόγος.

O κόσμος βρωμάει. O κόσμος πεθαίνει.
O κόσμος βρωμάει, όσο η ηθική σου ανασαίνει.
O κόσμος πεινάει και ψάχνει να βρει κάποια σάρκα να φάει
και δω είμαστε ξένοι.
Άγγελοι πεσμένοι, το χάος θα αργήσει να 'ρθεί σαπισμένοι.
Ο ιός περιμένει. Η νέα εποχή ανατέλλει.
Γέροι κλεισμένοι σε νέα κορμιά, σιωπηλά,
με την πτώση ενωμένοι, ταγμένοι της γης κολασμένοι.
Φωτιά! Μια κραυγή πεθαμένη.
Χαιρετώ αγωνιστές, με πονάει το αύριο, όσο το χτες.
Και σήμερα, φτιάχνω το αύριο,
αύριο αυτό που ακούς θα 'ναι χτες.
Μεθαύριο θα 'ναι προχτές,
σύντομα θα 'χεις πληγές από το σήμερα.
Κοιτάξου σε λίγο και δες!
Που δεν θα γιάνουνε, ότι και να κάνουνε.
Όσοι μελετάνε, τα μάτια ανοιχτά και πάνε.
Ρίξανε κλάμα όταν κάνανε σφάλμα,
δεν το επαναλαμβάνουνε.

Η συγγνώμη δεν είναι απλή λέξη. Δεν θα δουλέψει.

Δεν θα δουλέψει, δεν θα δουλέψει.
Ο κόσμος θα αλλάξει όταν κάποιος παλέψει.
Δεν θα δουλέψει. Ο κόσμος φοβάται,
βγάζω λεπίδι, ο δειλός να την μπουλέψει.
Φτιάχνω στρατό, οπλίζω την πλάνη.
Κάποιος δεν πρέπει και κάτι να κάνει;
Σε ψάχνω αρχίδι, σε κάθε στενό,
χρειάστηκε να κλέψω, για να τραφώ.
Γίνομαι πτώμα, γίνομαι μίασμα.
Ο δαίμονας μέσα στο εκκλησίασμα.
Η θεία κοινωνία της νηστείας,
αφήνει νηστικό τον ανιψιό εξ' αγχιστείας.
Αν υπάρχει θεός,
ο θεός με σκοτώνει, σαδιστικά με γαμά.
Η γλώσσα μου, δεν μου το εξηγεί, δεν μου το χωρά,
δεν μπορεί, ούτε καν το αρθρώνει.
Κανένα κελί δεν χωρά την οργή του λαού,
στο νότο ή βορά, του σάπιου σας κόσμο σπορά,
τοπικά ή διασπορά. Η οργή μου ξεσπά.
Ποτέ δεν ξεχνά. Το αίμα κυλά δεν συγχωρά.
Το αίμα με πνίγει. Έλευσις!
Σύμβολο ο διπλοπέλεκης.

Εδώ δεν πατάτε, καταπατάτε,
για αυτό, τα βράδια ο αστός να φοβάται.
Να μην μιλάτε, να μην κοιτάτε,
από μικρά τα παιδιά κυνηγάτε.
Είναι πειράματα στο περιθώριο για να μελετάτε.
Είμαι το πείραμα που ξέφυγε.
Είμαι η νέα εποχή.
Το πείραμα πέτυχε!

Χαμογέλα μου και θα φροντίσω, το ίδιο σαδιστικό χαμόγελο να σου χαρίσω.

Η συγγνώμη δεν είναι απλή λέξη. Δεν θα δουλέψει.

Rap Live: Οικονομικής ενίσχυσης συλληφθέντων @Κάτω Πολυτεχνείο, 19/7

       
          Την Κυριακή 19/7, παίζουμε για τους συλληφθέντες της Τετάρτης 15/7. Όλα διοργανώθηκαν πάρα πολύ γρήγορα και βιαστικά λόγο συνθηκών, για αυτό και η ενημέρωση έγινε τελευταία στιγμή. Το ποσό που χρειάζεται για τα δικαστικά έξοδα είναι μεγάλο, για αυτό και υπήρχε η αναγκαιότητα να γίνει το συντομότερο μια τέτοια κίνηση για την ενίσχυση του ταμείου.

          Όσο βάναυση και αν γίνει η καταστολή, ακόμη και όταν το κράτος δείξει το ολοκληρωτικό του πρόσωπο, δεν θα αφήσω κανέναν στα βρωμόχερα του. Για την ενοποίηση λόγου για πράξης και την διάχυση της εξέγερσης, μέχρι την ολική σύγκρουση. Τα λέμε στους δρόμους ή στα δικαστήρια.

Παραθέτω το συνυπογεγραμμένο κείμενο από το line up του live:

          "Στις 15/07 με αφορμή την ψήφιση του πρώτου σκέλους του τρίτου μνημονίου, ως έκφανση των κοινωνικοπολιτικών αναταραχών, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα. Ένα από τα αναρχικά μπλοκ  επέλεξε την συνειδητή σύγκρουση στο δρόμο με τα σώματα της κρατικής καταστολής. Κατά την διάρκεια των επεισοδίων υπήρξαν συλλήψεις ατόμων που είτε έτρεχαν να γλυτώσουν, είτε προστάτευαν τους συντρόφους τους, είτε βρισκόταν σε οπισθοχώρηση μέχρι την επόμενη επίθεση.

          Εμείς ως κομμάτι του κόσμου του αγώνα, στεκόμαστε δίπλα στους ομήρους του κράτους και οργανώνουμε το παρών live για την οικονομική τους ενίσχυση ως ένδειξη έμπρακτης αλληλεγγύης και για να γίνει σαφές ότι κανένα άτομο δεν θα μείνει μόνο του απέναντι στην επίθεση της κυριαρχίας.

          Το παρών live δεν είναι απλά μια εκδήλωση εργαλειακού χαρακτήρα αλλά για μας αποτελεί πολιτική δράση, κομμάτι των κινητοποιήσεων που στοχεύουν στη σύγκρουση με το υπάρχον και την αναβάθμισή της. Θεωρούμε το rap ως ένα εξεγερτικό μέσο και προκρίνουμε την ανάπτυξη της εξεγερτικής τέχνης ευρύτερα, δίνοντας της πολιτικά χαρακτηριστικά μέσω της οριζόντιας συνδιοργάνωσης των εκδηλώσεων, την παραγωγή συνδιαμορφωμένου ενιαίου λόγου από τους συμμετέχοντες και το σπάσιμο του δίπολου πομπού-δέκτη, καλλιτέχνη-ακροατή με σκοπό την εναντίωση στην παθητικότητα που επιβάλει η κοινωνία του θεάματος.

          Για μας η σύγκρουση δεν είναι η “ακραία” έκφανση του κοινωνικού αναβρασμού ούτε μια πρακτική που εφαρμόζεται μόνο υπό συνθήκες εξόφθαλμης καταπίεσης από την εξουσία, αλλά είναι η προσωποποίηση της συνείδησής μας και του πάθους μας για ελευθερία ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης, ενάντια στην κανονικότητα, τον μικροαστισμό, την δια της βίας, επιβαλλόμενη τάξη και ασφάλεια. Είναι ο πόλεμος μας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, είτε αυτά σε φυλακίζουν είτε σου δίνουν δουλειά.

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ' ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ
ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

όλα δένουν, ex nihilo, σκλάβος, το μίασμα. "

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

Υλικό για το αρχείο

          Όποιος τραβήξει ή έχει υλικό από κάποιο live/jammin' μου και έχει λίγο χρόνο θα ήθελα να μου το στείλει στο tomiasma@hotmail.com για το αρχείο μου. Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την έντιμη στάση που έχουν κρατήσει τα άτομα που έχω δει να τραβάνε υλικό κατά καιρούς, μη ανεβάζοντας τίποτα μέχρι στιγμής, δίχως πρώτα να το επικοινωνήσουν μαζί μου.

Η Ρώμη καίγεται.

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Φύτεψε μια σφαίρα

          Κανένας δεν ενδιαφέρεται για τον πόνο σου. Το κράτος, παραμένει κυριαρχικός θεσμός και κράτος-κτήνος με το αριστερό του κοινωνικό προσωπείο. Ο κόσμος δεν αλλάζει με την ανάθεση της ψήφου, με οποιαδήποτε διακυβέρνηση, ούτε με την άρνηση για την άρνηση. Η αριστερή διακυβέρνηση έχει φερθεί σαν ψυχρός εκτελεστής στους ένοπλους έγκλειστους αγωνιστές με την στάση της, αφήνοντας τους ένα βήμα πριν τον θάνατο, όταν οι ίδιοι βάλαν τα σώματα τους ως "οδοφράγματα" για την διεκδίκηση μιας σταγόνας ελευθερίας για τους ίδιους και μας που είμαστε ακόμα εκτός των τειχών. Και μην γελιέστε, η φυλακή δεν είναι καθόλου μακριά.

          Η παραπάνω παράγραφος παραμένει επίκαιρη, έστω και μήνες μετά την απεργία πείνας των αγωνιστών, γιατί ένας αγώνας τέλειωσε, εκατομμύρια ακόμη θα γίνουν. Εμείς εκτός των τειχών αποτελούμε το κίνημα αλληλεγγύης και οφείλουμε μια συνέπεια λόγου και πράξης. Τίποτα από μόνο του δεν είναι τίποτα.  Τίποτα που αναπαράγεται ως αυτοσκοπός δεν θα υπερβεί το υπάρχον. Η "τρομοκρατία" είναι ο μόνος ηθικός δρόμος για ηθικά μυαλά.

Beat: BD Foxxxmoor.


Ξυπνάς κάθε πρωί πιο κουρασμένος.
Η σκέψη σου θολή και ολίγον τι πιο τρελαμένος.
Νιώθεις όλο πιο ξένος, καμένο χαρτί, μόνος στο τέλος.
Ανάμεσα σ'ανθρώπους μουγκούς είσαι φιμωμένος.

Περαστικοί από την ζωή μου,
δεν ξέρω τι σας έκανα και τα βάλατε όλοι μαζί μου.
Δεν ξέρω πως κατέληξα να αγαπώ το κελί μου,
γιατί στον έξω κόσμο, αρρωσταίνω που σας βλέπω
να κάθεστε, κι όχι να κρεμιέστε στο δέντρο.
Βλέμμα νεκρό, σαν το μυαλό και το κοινωνικό σας έργο.
Δεν ντρέπομαι, δεν έχω αυταπάτες ότι θα αλλάξω το κέντρο.
Φύτεψε μια σφαίρα, να χαρώ, όσο την βλέπω.
Αντέχω, για αυτό κάθε μέρα,
σώσε μια ζωή παίρνοντας κάποια άλλη, να πάρουμε αέρα.
Οι φυλακές μικρές, κι όσο σκοτώνουμε καθάρματα,
θα ξεβρομίσει ο τόπος απ'την κάθε λέρα.

Ο κύκλος είναι Φαύνος και η ζωή μας καρναβάλι.
Οι βιασμοί συχνοί, κι αν δεν θες, άλλαξε κανάλι.
Εδώ προσφέρουμε βία, και λογική ανυποταξία,
ανήσυχα μυαλά, ανατινάζουν την εξουσία.
Πλάνη στην πλάνη, "Τι είχες Γιάννη;", τι είχα πάντα;
Μια τσάντα με ναρκωτικά, και τρεις φίλο-ναζί απ'τό σαράντα,
κάνουν κουμάντα. Κάντε στην μπάντα.
Έχω μαζί μου εκρηκτικά, να ανατινάξω την Ελλάδα.
Όλα σαθρά, κι όλα είναι μάταια.
Εξακολουθείτε να μετράτε τον άνθρωπο με γραμμάτια.
Όλα είναι μάταια και σαθρά.
Η τρομοκρατία είναι ο μόνος ηθικός δρόμος για ηθικά μυαλά.

Σώσε μια ζωή, και φύτεψε μια σφαίρα, στην κάθε λέρα.
Σώσε μια ζωή, φυτεύοντας μια σφαίρα, στην κάθε λέρα.

Κι όσο δακρύζουμε τα βράδια,
και άυπνοι πηγαίνουμε σερί για τη δουλειά.
Κι όσο κουμπώνω δυο χάπια για να κοιμάμαι
να φοβάσαι, δεν έχω να χάσω τόσα πολλά.


υ.γ.
Τους συντροφικούς μου χαιρετισμούς στους ένοπλους αγωνιστές της Rojava. Σε όλους τους αγωνιστές που παράτησαν την ασφάλεια του δυτικού κόσμου τους για να αγωνιστούν για την ελευθερία, την αλληλεγγύη και την ισότητα, ενάντια στον καπιταλισμό, στον ιμπεριαλισμό, στον θεοκρατικό φασισμό και κάθε μορφή ολοκληρωτισμού. Μακάρι η επανάσταση της Rojava να γίνει η αναρχική γη που θα δείξει παγκοσμίως ότι μια κοινότητα με τις παραπάνω αξίες, δεν είναι απλά μια ιδέα, μπορεί να υπάρξει. Κάποιοι τόλμησαν, όσο κάποιοι τους θαυμάζουμε από το internet, τρέμοντας αν θα τους ξαναδούμε ζωντανούς, αντί να στεκόμαστε έμπρακτα στο πλάι τους στον ένοπλο αγώνα, είτε εκεί, είτε εδώ. Από τα βάθη της καρδιάς μου, με την νίκη σύντροφοι.

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

Rap Live: Οικονομικής ενίσχυσης κατάληψης και ομάδας @Vancouver Apartman, 19/6

       
          Την Παρασκευή 19/6, παίζουμε για την οικονομική ενίσχυση της κατάληψης Vancouver Apartman και της αναρχικής μαθητικής ομάδας Αντιεκπαιδευτική Επίθεση. Η παρούσα δράση αποτελεί προϊόν συνδιαμόρφωσης από την Αντιεκπαιδευτική Επίθεση και τους καλλιτέχνες του line up. Θα φιλοξενηθεί στην κατάληψη Vancouver Apartman. Παραθέτω τον κοινό λόγο που βγάλαμε για την δράση.


Οι λόγοι που παίζω για την οικονομική ενίσχυση της κατάληψης και της ομάδας.

          Η Vancouver Apartman ξεκίνησε ως στεγαστική το 2005. Προτάσσω την κατάληψη στέγης, ενάντια σε κάθε λογής διαρκούς άγχους για το ενοίκιο ή την βία μιας ενδεχόμενης έξωσης. Μακριά από την λογική του συμβιβασμού της εργασίας και την εξουθενωτική συμβιβασμένη ζωή του μισθωτού σκλάβου, για μια στέγη πάνω από το κεφάλι του ή έναν άνετο θάνατο.

          Θεωρώ την διάχυση του εξεγερσιακού λόγου από την θέση των μαθητών, ενάντια στα εξουσιαστικά κέντρα πολτοποίησης μυαλών, ως έναν δυναμικό λόγο που θα δημιουργήσει ακόμη περισσότερα φλεγόμενα κτήρια και θεσμούς, από τα υποκείμενα που δεν έχουν προλάβει ακόμη να καταστείλουν εξολοκλήρου, το κράτος και το κεφάλαιο. Τα νέα παιδιά είναι η αμφισβήτηση, οι γέροι ζουν γιατί έχουν συμβιβαστεί.

          Παραθέτω το blog της Αντιεκπαιδευτικής Επίθεσης. Θεωρώ ότι οι μαθητές πρέπει να οργανωθούν, όπως και οι υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες, με κοινές επιθυμίες και αρνήσεις για να αποδομήσουν το υπάρχον. Να καταστρέψουν την Ρώμη. Την κοινωνία της εκμετάλλευσης, της κυριαρχίας, του ολοκληρωτισμού και του θεάματος. Να δημιουργήσουν την αντιπρόταση, αυτό που λέω εγώ Nova Roma. Την αναρχική κοινωνία.

          Θα ήθελα κάπου εδώ να προσθέσω, ότι ευχαριστώ τα εγχειρήματα και τις ατομικότητες που κατά καιρούς με έχουν καλέσει να παίξω σε αυτοογρανωμένα live, εκδηλώσεις και festivals, καθώς και να τεκμηριώσω και τους λόγους δημόσια που έχω αρνηθεί στην συντριπτική πλειοψηφία αυτών των προτάσεων, για την διάχυση και την διεκδίκηση των οριζόντιων δομών και σχέσεων και για τον επαναπροσδιορισμό αυτών, για την ενοποίηση λόγου και πράξης, τόσο όσο και για την ανάπτυξη της εξεγερσιακής τέχνης.

         Αναγνωρίζω ότι όσες φορές με κάλεσαν, έγινε με τις καλύτερες προθέσεις προς εμένα και ότι οποιαδήποτε προβληματική στάση από τους διοργανωτές, έγινε είτε από αμέλεια, είτε από έλλειψη πολιτικοποίησης των ιδίων, ή των διαδικασιών που διοργάνωναν την δράση, λόγω μια κυριαρχικής κουλτούρας υποτίμησης της πολιτικής τέχνης ως εξεγερσιακό μέσο.

         Κύριο θεμέλιο της προβληματικής στάσης από την μια πλευρά, είναι τα απολίτικα υποκείμενα, που καλούνται κατά καιρούς να στελεχώσουν πολιτικές δράσεις για να πιάσουν τις πλατιές μάζες, -οι οποίοι παίζουν εργαλειακά για τα δικά τους συμφέροντα-, και τα πολιτικά υποκείμενα που ασχολούνται με την πολιτική τέχνη, αλλά με την συναινετική στάση τους σε εχθρικές λογικες πρακτικισμού και ανάθεσης, υποβαθμίζουν διαρκώς την πολιτική τέχνη ως εξεγερσιακό μέσο, έναντι της οικονομικής ενίσχυσης στον αναρχικό χώρο. Από την άλλη πλευρά, έχουμε την εργαλειακή χρήση των απολίτικων υποκειμένων από τους διοργανωτές, για να μαζέψουν τις πλατιές μάζες που τους ακούν,- λόγω της ελαφρότητας του λόγου τους-, για την επίτευξη μεγαλύτερης κατανάλωσης μπύρας, άρα πωλήσεις για την οικονομική ενίσχυση.

          Οι διοργανωτές νομιμοποιούν έτσι αυτήν την κυρίαρχη κουλτούρα υποβάθμισης του πολιτικού και πολιτισμικού πλαισίου, δημιουργώντας έτσι μια λογική που θέλει τους καλλιτέχνες να παράγουν υπεραξία για το κίνημα και όχι να είναι από μόνοι τους μια εξεγερσιακή δράση, μια λογική που επεκτείνεται από τους καλλιτέχνες με την στάση τους.

          Αναρωτιέμαι εν τέλει, αν πέραν από κάποια πολύ μικρά minimum στον λόγο που θα αναπαραχθεί και σε κάποιες κόκκινες γραμμές πάνω στην στάση των καλλιτεχνών στο υπάρχον, -που στην ταχύτητα της όλης διαδικασίας λειτουργεί πρακτικά με ένα απαγορευτικό λεξιλόγιο ή σε μια προβληματική παρελθοντική στάση, αντί να προκριθεί μια εσωτερική ζύμωση για την διάχυση εναλλακτικών οπτικών που θα σπάσουν τις ίδιες τις κατασταλτικές κόκκινες γραμμές υπερβατικά-, ενδιαφέρεται κανείς για το ουσιαστικό περιεχόμενο του πολιτικού λόγου που θα αναπαραχθεί και αν, ή πόσο μέσω αυτής της δράσης, θα αναπαραχθεί κάτι επαναστατικό και όχι κάτι αισθητικό και θολό, μιας εναλλακτικής κουλτούρας που εχθρεύεται το εξεγερσιακό κίνημα, αφού προωθεί την άφεση, την παθητικότητα και την ηττοπάθεια. Και ρωτώ, ποιος εν τέλει είναι ο σκοπός ενός κινιματικού live; Η οικονομική ενίσχυση και μόνο; Αν συνεχίσει να κυριαρχεί η εχθρική πρακτική λογική του, "Πόσο κόσμο θα μαζέψει ο τάδε καλλιτέχνης, για να μην μπούμε μέσα και να έχουμε κέρδος;", τότε να μην έχουμε τουλάχιστον την ψευδαίσθηση ότι συμμετέχουμε σε μια πολιτική διαδικασία. Ο σκοπός είναι πολιτικός, αλλά το μέσο αποπολιτικοποιείται.

          Σαφώς, δεν μπορείς να έχεις τις ίδιες απαιτήσεις από έναν απολίτικο καλλιτέχνη να σου δώσει μια άλλη οπτική συνδιαμόρφωσης και συνδιοργάνωσης, αλλά εσύ ως πολιτικό εγχείρημα να την προκρίνεις, καλώντας τους καλλιτέχνες να συμμετάσχουν με όρους που θα σπάνε το δίπολο των καλλιτεχνών και διοργανωτών, το δίπολο των διοργανωτών και των κρεάτων οικονομικής ενίσχυσης. Ένας καλλιτέχνης αξιακά θα έπρεπε να αρνείται να συμμετάσχει με τους προβληματικούς όρους που αναφέρω, αν αναγνωρίζει την τέχνη του ως κάτι πολιτικό, πόσο μάλλον ως κάτι εξεγερσιακό.

          Οι πολιτικοί καλλιτέχνες αποτελούν μια συνεχή δράση και διάχυση του επαναστατικού λόγου, μια συνεχή επιρροή στο κοινωνικό χάος, για την σύγκρουση με το υπάρχον. Επίσης είναι ένας από τους βασικούς οικονομικούς πόρους για τον αναρχικό χώρο, που τον στηρίζουν παίζοντας για αυτόν, αλληλέγγυοι στις δομές του και στα πολιτικά υποκείμενα που τον απαρτίζουν, όπου αυτοί καλεστούν και χρειάζονται. Να διαδώσουν με την σειρά τους τον επαναστατικό τους λόγο, να εξαπλωθεί η αμφισβήτηση και η εξέγερση, να στηρίξουν τις δομές και τα άτομα που αποτελούν τον αναρχικό χώρο. Η έμπρακτη ενοποίηση λόγου και πράξης.

           Αρνούμαι με την σειρά μου να συμμετάσχω σε οτιδήποτε δεν μου δίνει το σεβασμό που του δίνω, μη συνδιαμορφώνοντας μαζί μου, την ίδια την δράση που καλούμε να συνυπογράψω με το όνομα μου στην αφίσα, μη ρωτώντας με καν, αν θέλω να συνυπογράψω οποιαδήποτε δράση με υποκείμενα που δεν μοιράζομαι κανένα πολιτικό χαρακτηριστικό, νομιμοποιώντας την ύπαρξη τους ως επιρροές στον εξεγερσιακο χώρο, παίζοντας μαζί τους στο ίδιο line up. Αναγνωρίζω ως τεράστια προβληματική να μην ξεκινάμε όλοι από ίση θέση στην διαμόρφωση της δράσης. Οποιαδήποτε διοργάνωση αντιμετωπίζει τους καλλιτέχνες ως κρέατα οικονομικής ενίσχυσης συντηρεί μια εκμεταλλευτική και καπιταλιστική λογική, εχθρική με τους σκοπούς και τον λόγο που αναπαράγει η δράση, λογικό να λαμβάνει την άρνηση μου και την αρνητική μου στάση. Αναρωτηθείτε λοιπόν, αν είμαι εγώ ο ελιτιστής, ή εσείς δεν προτάσσετε τις οριζόντιες πρακτικές και λογικές που προτάσσουν τα κομμάτια που θέλετε να ακούσετε και τα πολιτικά υποκείμενα που καλείτε.

          Ως έμπρακτη αντιπρόταση σε όλες αυτές τις θεαματικές και καπιταλιστικές λογικές και πρακτικές, διοργανώθηκε το παρόν live. Μια συνδιοργάνωση από την αναρχική μαθητική ομάδα Αντιεκπαιδευτική Επίθεση και τους καλλιτέχνες του line up. Συνελεύσεις, πολίτικη ζύμωση, κοινός λόγος, ομάδες εργασίας και συνδιοργάνωση όπως και ευθύνη σε όλα τα επίπεδα για την ομαλή και επιτυχημένη διεκπεραίωση της δράσης.

          Χαίρομαι ιδιαίτερα που με σκέφτηκε και με κάλεσε μια μαθητική ομάδα με τους παραπάνω όρους, κάτι που δεν έκαναν και δεν σκέφτηκαν πολλοί "μεγαλύτεροι" από αυτούς, τρίβοντας με την σειρά μου την πολιτική τους αυτή επιλογή στα μούτρα όσων σνομπάρουν τους "μικρούς". Όσοι νομίζουν τους ευατούς τους μεγάλους προτείνω τα νέα παιδιά να ακούνε, να κάνουν στην άκρη και να τα αφήσουν να πράξουν. Το μέλλον είναι ο ανθός της μόλυνσης. Ο ανθός της εξεγερσιακής νεολαίας.

Χαιρετώ το μέλλον, ως άνθρωπος δημιουργός.

υ.γ.1
Παραθέτω και το κείμενο του Σκλάβου για την παρούσα δράση.

υ.γ.2
Επίσης παραθέτω και το κείμενο που είχε βγάλει από κοινού με τον Ex Nihilo στο προηγούμενο live που είχανε παίξει.

Ιστορικά να αναφέρω ότι είχα καλεστεί και εγώ να παίξω, αλλά δεν συνυπέγραψα συμμετέχοντας στο line up, γιατί δεν με κάλεσαν σε συνέλευση να συνδιαμορφώσουμε την δράση. Όταν μου ζητήθηκε από τον Σκλάβο και τον Ex Nihilo να τους βοηθήσω με τα decks και τον ήχο, δέχτηκα και ήμουν και εγώ εκεί ως βοηθητικός παράγοντας, διότι στηρίζω τον σκοπό του live. Το κείμενο που μοιράστηκε στο live δεν το συνυπέγραψα, γιατί έχω κάποιες λεπτές διαφωνίες που δεν πρόλαβαν να συνδιαμορφωθούν, παρόλα αυτά το στηρίζω σαν λόγο και το διαδίδω με την σειρά μου ως μια κριτική επιπρόσθετη στην σημερινή δικιά μου.

Να πω και εγώ με την σειρά μου. Σκατά στην κοινωνία του θεάματος.

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015

Προκατάληψη

          Σήμερα νιώθω αρκετά μόνος μου. Έχω βοηθήσει σε αυτό. Θεωρώ ότι ο κόσμος, όσο πάει αποξενώνεται όλο και περισσότερο. Δαιμονοποιούμε άτομα μέσο καταστάσεων, έναντι να στρεφόμαστε ενάντια στις καταστάσεις και στις συμπεριφορές που μας ενοχλούν. Εγώ είμαι ο δαίμονας. Ο κόσμος με μισεί πάρα πολύ για να ασχοληθεί βαθιά με αυτά που λέω. Προκατάληψη. Πέτυχα το σκοπό μου, κατάφερα να γίνω τόσο μισητός, ώστε να μου στερείται η επικοινωνία. Ο κόσμος αρνείται να ακούσει τις αρνήσεις μου. Πλέον η κοινωνία, μου είναι σε κάθε επίπεδο άχρηστη. Ο μόνος δρόμος είναι το όπλο. Το θέμα είναι, να είσαι σίγουρος από που θα ξεκινήσεις. Το καλό είναι, ότι ξέρεις που θα καταλήξεις. Δεν ένιωσα ελεύθερος ποτέ έτσι κι αλλιώς. Ο κόσμος λατρεύει να μισεί το μίασμα.

*Κάθε μέρα σκέφτομαι ότι θέλω να πεθάνεις. Μόνο έτσι θα ηρεμήσω.

υ.γ.
Ακόμη ένα βράδυ που δεν αυτοκτόνησα.

υ.γ,2 
Συγνώμη που στην έσπασε.

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Κοινωνική οδύνη

          Ας αρχίσουμε με μια θεώρηση: Ο άνθρωπος κινείται, σύμφωνα με το τι του προκαλεί λιγότερη οδύνη.

          Κάποιος μπορεί να πεινάει, και να κλέψει από κάποιον άλλον που πεινάει το φαγητό του, διότι το να πεινάει είναι περισσότερο δυσβάστακτο, από τις ενοχές που θα νιώσει, ως υπαίτιος για την πείνα κάποιου άλλου. Κάποιος επίσης, θα προτιμήσει να δώσει το φαγητό του ενώ πεινάει, σε κάποιον άλλον που πεινάει, γιατί το να τον βλέπει να πεινάει, είναι πιο οδυνηρό από την ίδια την πείνα. Όλα καλά μέχρι εδώ, νομίζω ότι τα έχουνε πει και άλλοι πριν από μένα. Δεν ξέρω αν το χουν πράξει βέβαια.

          Ένα άτομο υπάρχει μέσα στο κοινωνικό χάος, διότι έξω από αυτό νιώθει την οδύνη της μοναξιάς. Οπότε επιλέγει το λιγότερο οδυνηρό, να ανεχτεί το κοινωνικό σύνολο. Προσπαθώντας να συνδιαμορφώσεις βγάζοντας ένα κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά παράλληλα να κρατήσεις την ατομικότητα σου, φαντάζει απίστευτα ψυχοφθόρο και οδυνηρό, αρκετά οδυνηρό ώστε να τίθεται υπό αμφισβήτηση, το πόσο οδυνηρή είναι η μοναξιά εντέλει. Για κάποιους, φαντάζει λογικό το να τρως τις παθογένειες του καθενός, και το ονομάζουν συμβίωση, συναίνεση, συμπόρευση και όχι καταπίεση, υποταγή, εξουσία. Μάλλον θα διαφωνήσω.

          Η άρχουσα λογική, δεν είναι προνόμιο της κυρίαρχης τάξης. Οι άρχουσες λογικές, απορρέουν από κοινές άτυπες παραδοχές, μεταξύ του κοινωνικού συνόλου. Οποιαδήποτε παρεκκλίνουσα συμπεριφορά, διαφοροποιείται από την κοινή λογική, άρα συγκρούεται, αφού οποιαδήποτε μορφή κυριαρχίας επιβάλει, δεν συνδιαμορφώνει. Τελικά, οι παρεκκλίνοντες λιντσάρονται και απομονώνονται. Είτε αυτό, είναι το να καπνίζεις σε κλειστό χώρο με αντι-καπνιστές, είτε να ζητάς να μην καπνίζουν σε κλειστό χώρο μαζί σου καπνιστές. Είναι άρρωστο, το ότι για κάποιους φαντάζει τόσο εκτός πραγματικότητας το να μην υποτάζονται στα πάθη τους. Ένα εξεγερμένο άτομο δεν μπορεί να έχει κανέναν εθισμό, γιατί πρώτα εξεγείρεται ενάντια στα πάθη του.

          Διακρίνω παντού κοινωνικά συμβόλαια, από την πιο ολοκληρωτική, εως την πιο ελευθεριακή τάση. Κάθε φορά που σκέφτομαι την κοινωνία και την σχέση του ατόμου με αυτήν, σκέφτομαι έναν γεωργό που κλαδεύει τα στάχυα στο χωράφι του, ώστε κανένα να μην είναι μεγαλύτερο, κανένα να μην προεξέχει. Όλα μια ευθεία γραμμή. Το σύνολο, συνεχίζει χυδαία να πατάει πάνω στο άτομο, σε οποιαδήποτε κοινωνική διάδραση έχω υπάρξει παρατηρητής.

          Καταλήγω ότι, ο μόνος τρόπος ένα άτομο να μπορέσει να χωρέσει σε ένα σύνολο, είναι να δημιουργήσει ένα σύνολο, με άλλα παρόμοια εγώ, με κοινές επιθυμίες και αρνήσεις. Δεν αναγνωρίζω ως λύση τον συμβιβασμό και την συναίνεση, αντιπροτείνω την διάσπαση, την σύγκρουση και την διάχυση των ατόμων και των ιδεών. Θα βρω την αλήθεια μου σύντομα. Μέχρι τότε, θα συνεχίσω να μισώ την κοινωνία και τον κόσμο γενικότερα.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

Μια τσάντα μανταρίνια

*Ψάχνω καλούς ανθρώπους είπα, κι όμως δεν δέχτηκε τα μανταρίνια που της χάρισα.

          Πεινάω, αλλά δεν έχω λεφτά πάνω μου να πάρω κάτι. Θα ήθελα κάτι από φούρνο, αλλά τελευταία δεν την βγάζω και εύκολα. Το σπίτι που μένω απέχει αρκετά για να φτιάξω κάτι να φάω, μιας και το φαγητό απέξω, δεν είναι στις πολυτέλειες μου. Συνήθως τα περισσότερα μαγαζιά, πετάνε ένα σορό πράγματα που δεν είναι αρκετά φρέσκα για να τα αγοράσει κάποιος. Μια λύση θα ήτανε να ζητήσω από κάποιο φούρνο, αν έχει κάτι να μου δώσει. Όποιος μου δώσει κάτι, θα του δώσω μια τσάντα μανταρίνια που πήρα από την λαϊκή. Ίσως να βρω έναν άνθρωπο. Προφανώς και κοστίζει παραπάνω, αλλά το θέμα δεν ήταν ποτέ τα λεφτά, τα λεφτά είναι απλά ένα μέσο. Έτσι, πήρα τους φούρνους με την σειρά.

- Καλησπέρα.
- Καλησπέρα, τι θα θέλατε;
- Ήθελα να ρωτήσω αν έχετε κάτι που δεν θα θέλατε για να φάω;
- Όχι!
- Δεν πειράζει να είσαι καλά. Γεια σου.

- Καλησπέρα
- Παρακαλώ;
- Μήπως έχετε κάτι για πέταμα, που δεν θα θέλατε για να το πάρω;
- Εε όχι, δυστυχώς.
- ΟΚ, ευχαριστώ πάντως. Γεια σου.
- Γεια σας.

- Καλησπέρα.
- Πείτε μου...
- Έχετε κάτι μπαγιάτικο που δεν θα θέλατε να μου το δώσετε;
- Εερμμ, όχι..
- ΟΚ, ευχαριστώ πάντως, καλή συνέχεια.
- ... εεε, περίμενε...

          Μου έδωσε δυο τυλιγμένες πάστες στο χέρι μου. Της είπα ευχαριστώ και έφυγα. Γύρισα μετά από πέντε λεπτά με μια τσάντα μανταρίνια τα άφησα στο πάγκο και της είπα βιαστικά, "Ψάχνω καλούς ανθρώπους" και έφυγα. Βγήκα στο δρόμο, κι όπως περπάταγα την είδα να τρέχει πίσω μου με την τσάντα.

- Περίμενε.... Θα βρεις πολλούς ανθρώπους πιο πάνω που δεν έχουν να φάνε και τα έχουν πραγματική ανάγκη.
- Δηλαδή, εσύ δεν τα θέλεις;
- Όχι, να τα δώσεις σε κάποιον πιο πάνω.

          Όπως προχώραγα στην Πατησίων, βρήκα μια εξαθλιωμένη γιαγιά που έψαχνε στα σκουπίδια για να βρει κάτι, και της έδωσα την τσάντα με τα μανταρίνια. Την επόμενη βδομάδα, ίδια μέρα, ίδια ώρα, η κοπέλα στο φούρνο βρήκε δυο τσάντες μανταρίνια και ένα σημείωμα.

- Ήταν οι πιο νόστιμες πάστες που έχω φάει. Ευχαριστώ.

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Κόφ'το

          Η αλήθεια είναι πως νιώθω κενός, δεν θα σου το κρύψω. Χαμένος στο πλάνο μου. Με τρώει η καθημερινότητα. Όλα πάνε τέλεια ή όλα πάνε στραβά. Ακόμη δεν έχω αποφασίσει - μάλλον με έπιασαν τα ψυχολογικά μου-. Καταστρώνω την καταστροφή αυτού του γαμημένου πλανήτη, λίγο-λίγο κάθε μέρα. Μαζί με αυτουνού και την δικιά μου. Ελπίζω πως θα τα καταφέρω.

          Θέλω ο κόσμος να πεθάνει, αλλά νομίζω πως θα τον προλάβω. Αλήθεια, μισώ τον κόσμο. Δεν ξέρω γιατί, αλλά τον μισώ. Συναισθηματικό κείμενο. Μάλλον ξέρω. Και τον μισώ θανάσιμα, ή έτσι νομίζω τώρα. Μου την σπάνε τα πάντα. Όλα με ενοχλούνε. Όλοι με ενοχλούνε. Και εσύ που με διαβάζεις με ενοχλείς. Κόφ'το. 

          Ο κόσμος είναι μάταιος και η ζωή ακόμη πιο μάταιη. Όλα γαμιούνται και όλα με βαραίνουν. Θέλω να βρω έναν τρόπο να κάνω ένα "τσάκ" με τα δάκτυλα μου και να κατεδαφίζω κτήρια. Δεν θέλω πολλά, θέλω απλά να μου δοθεί μια αφορμή να ξεσπάσω. Όταν μπω φυλακή θα είμαι καλύτερα.

          Μπαίνω στα λεωφορεία και ψάχνω τον πρώτο καργιόλη που θα μου στραβώσει, να τον ισιώσω. Οραματίζομαι τους περαστικούς νεκρούς και τεμαχισμένους. Δεν ξέρω αν έχω αρχίσει και τα χάνω ή είναι φυσιολογικό και οι υπόλοιποι καταπιέζονται. Βια είναι η ζωή μου και μοιάζει επικίνδυνα με τον βίο μου. Τους βρίζω όλους και κατεβαίνω στην στάση μου. Όποιος ψάχνετε με βρίσκει.

Σκατά, σκατά, σκατά, σκατά, πήγε αργά και δουλεύω νωρίς. Γαμιέστε.

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Προσωπικός χρόνος

          Αυτό κι αν είναι καινούργιο, είχα πολύ καιρό να περάσω λίγο χρόνο με τον εαυτό μου, σε πλήρη ησυχία και να ακούσω μουσική. Να ακούσω όμως μουσική, όχι απλά να παίζει στο πίσω μέρος. Βάζουμε κάτω τους στίχους και τους διαβάζουμε προσεκτικά. Ψάχνουμε ότι δεν είχαμε βρει την προηγούμενη φορά. Μου έχει λείψει η μουσική, το να φτιάχνω μουσική, αλλά και πολλά άλλα. Μου έχει λείψει το διάβασμα. Μου έχει λείψει η δημιουργία. Μου έχει λείψει η ηρεμία, όσο μου έχει λείψει ο ακραίος θόρυβος. Ακόμα και το να χάνομαι σε κάποιο video game μου έχει λείψει, αλλά που χρόνος; Έχουν αλλάξει κατά πολύ οι προτεραιότητες. Εδώ δεν έχω αρκετό χρόνο για τους ανθρώπους, αν είχα δεν θα μου είχαν λείψει.

          Δύσκολα συναντάς ανθρώπους, για αυτό και άμα βρεις κράτα τους γερά να μην σου φύγουν. Μου έχει λείψει ο αδερφός μου, το ΜΑΤΙ, ο Σκλάβος, το καμένο χαρτί, ο Πλανήτης, ο Chapel, ο Graouzel, ο Τζόνι, ο Λέο, ο Σεργκέι και η βλάβη, το Ελιζάκι, ο Izno, ο Ήττα, ο Waper και ο τσακ. Χαιρετίσματα στα παιδιά στην Πάτρα, στα Γιάννενα, στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Στους δρόμους, στις πλατείες, στα στέκια και στις καταλήψεις που αράζαμε και αράζουμε όποτε με φέρνει ο δρόμος. Νιώθω τυχερός που έχω δίπλα μου ανθρώπους και ιδιαίτερα περήφανος για αυτούς που τόσα χρόνια μείναν δίπλα μου παρά τις δύσκολες συνθήκες και τις τόσες διαφορές μας.

          Ευτυχώς οι περισσότερες αναταραχές των τελευταίων χρόνων έχουν τελειώσει. Τέλειωσαν και οι γαμημένες γιορτές, ευτυχώς... Επιστρέφω στην παλιά καλή σύγκρουση με το σύμπαν και όποιον μου μπει εμπόδιο. Πίσω στην δουλειά, τσεκούρι και φτυάρι. Σκάβω το λάκκο σου γαμημένε. Θα κηδευτείς.

Καλή χρονιά Ρωμαίοι.

υ.γ.
Κάτι που θα ήτανε ανειλικρινές και άδικο να μην το πω. Η ευτυχία κι αν μου έχει λείψει, ίσως περισσότερο από όλα, αλλά θα επιβιώσω πιο εύκολα χωρίς αυτή.