Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

Επιφάνεια

          Βγαίνοντας από τον βούρκο των ανασφαλειών μας, για να βυθιστούμε στο βούρκο της Ρώμης. Μισώ τα όμορφα χαμόγελα παλιών γνωστών που ποτέ δεν σε χώνεψαν, γιατί ήσουνα διαφορετικός από το μέσο κοινωνικό πρότυπο που τους επέβαλαν ως σωστό, και τώρα όλα αυτά τα σιχαμένα ανθρωπάκια σε χαιρετάνε και σε αποκαλούν φίλο, νοιάζονται για το που βρίσκεσαι και αν είσαι καλά. Σαφώς και νοιάζεστε μουνόπανα, αφού πιάσανε δουλειά και είστε υποχρεωμένοι να έχετε καλές κοινωνικές σχέσεις για το καλό της επιχείρησης. Ούστ από δω μπάσταρδα, γαμώ το σπίτι σας. Μην μου μιλάτε γαμημένοι, έχω τόσα στο κεφάλι μου για να σπαταλάω χρόνο με ακάθαρτα πλάσματα σαν και εσάς. Γαμάει η επιφάνεια. Μάλλον, σε γαμάει η επιφάνεια, αλλά και σένα ποιος σε γαμάει. Γράφω γιατί με γαμάει η επιφάνεια. Εσύ γαμιέσαι, γαμημένε.

          Βγες απ'το σπίτι, σου κάνει κακό. Τώρα απόλαυσε, κώλοι κουνιούνται. Σάρκες λικνίζονται με σκοπό την επίτευξη προσωπικών στόχων και θέλω. Ηδονίζονται με αέρα και δίχως αιτία, για να σε τραβήξουν πάνω τους και να καυλώσεις, ή ακόμη καλύτερα να σκαλώσεις μαζί τους. Τα υλιστικά όνειρα κυβερνούν τους σάπιους ανθρώπους. Πέτα λεφτά στον αέρα και θα καυλώσουν ακόμη περισσότερο. Ένας άνθρωπος που πουλάει τόσο εύκολα το σώμα του, πουλάει ακόμη πιο εύκολα τις ιδέες του, αν του απέμεινε καμία. Είτε είναι πουτάνα, είτε είναι εργάτης.

          Η σάρκα γερνάει και το σώμα φθείρεται, σε μερικά χρόνια όλοι μας θα είμαστε πολύ πιο άσχημοι, με προβλήματα υγείας και ακόμη περισσότερα ψυχολογικά, άλλοι θα έχουμε πεθάνει από καρκίνο. Η σάρκα είναι άσχημη, όσο όμορφη και να φαίνεται προσωρινά, η κατάληξη της παραμένει τροφή για σκουλήκια. Το μόνο που μένει και έχει αξία, είναι οι ιδέες μας, είναι το μυαλό μας. Είναι το τι είπαμε και τι πράξαμε, το πόσο τα λόγια και οι πράξεις μας άλλαξαν το περιβάλλον μας και το κόσμο που ζούμε. Είμαι άνθρωπος γιατί κοιτάω ψηλά, είμαι άνθρωπος γιατί αγαπώ τους ανθρώπους και αγαπώ τους ανθρώπους γιατί αγαπώ εμένα. Πρώτα μυαλό και μετά σώμα. Η επιφάνεια αγαπάει την σάρκα.

*Δεν αρνούμαι το μίσος, το μίσος είναι φυσικό και επόμενο όταν αγαπάς πολύ.

          Είμαι μονάδα μέσα στο σύνολο. Το σύνολο για μένα είναι πολύ σημαντικό, διότι χωρίς αυτό σαν μονάδα δεν θα ανήκα κάπου. Το "εγώ" ψάχνει ένα "εμείς" με πολλά άλλα παρόμοια "εγώ", για να συνδιαμορφώσει και να εξελιχτεί. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να λειτουργεί σε σύνολα, όντας αγελικό πλάσμα. Μέσα σε κάθε σύνολο, το κάθε "εγώ", παραμένει πιο σημαντικό από το σύνολο, διότι το κάθε "εγώ" δημιουργεί το σύνολο.

          Αν καταπιεστώ μέσα σε ένα σύνολο και το αποδεκτό, δημιουργώ ένα σαθρό σύνολο, ένα καταπιεσμένο σύνολο που θα δημιουργήσει δυο ομάδες ανθρώπων, αυτών που καταπιέζονται και το δέχονται και αυτών που τους ενοχλεί. Οι δυο συνισταμένες είναι θέμα χρόνου να συγκρουστούν, γιατί οι πρώτοι θα ομοιομορφιστούν σύμφωνα με το πρότυπο, αφού αποδέχτηκαν το να καταπιέσουν την ατομικότητα τους, ενώ η δεύτερη ομάδα θα κρατήσει την ατομικότητα της και πλέον δεν θα χωράει σε αυτό το σύνολο. Με την σειρά της, η δεύτερη ομάδα θα συγκρουστεί με την πρώτη, γιατί το σύνολο δεν τους εκφράζει πλέον σε καμία περίπτωση. Η προσπάθεια για ένα καλύτερο "εμείς" θα έχει βαλτώσει, δημιουργώντας δυο αντιμέτωπα σύνολα. Η πρώτη ομάδα θα συνεχίσει να διασπάτε με τον καιρό, όταν κάθε μονάδα θα πρέπει να καταπιέσει κάτι που δεν θα μπορεί πλέον. Οπότε όποιος καταπιέζεται για το καλό των άλλων και για τα θέλω των άλλων με σκοπό το απώτερο καλό, είναι είτε ηλίθιος, γιατί δεν βλέπει αυτό που οδηγεί, είτε υποκριτής γιατί αποσκοπεί κάπου μέσω αυτού.

          Ολοκληρωτικά συστήματα που ήρθαν για να επιβάλουν το καθεστώς της ευτυχίας με το έτσι θέλω, δεν λειτουργούν, γιατί η επιβολή και η εξουσία καταπιέζει τα άτομα. Καμία εξουσιαστική δομή δεν θα δημιουργήσει υγιείς σύνολα, διότι δεν θα έχει υγιείς άτομα. Τώρα οι ανθρωποκεντρικοί ιδεολόγοι που θέλουν να με εξουσιάσουν για το καλό μου, μπορούν να ενταχθούν εύκολα και ταιριαστά στην ιδεολογική επιφάνεια.

          Γαμιέται η επιφάνεια και μαζί με αυτήν γαμιέσαι και εσύ. Στην τελική όμως και σένα ποιος σε γαμάει. Γράφω γιατί γαμιέμαι και εγώ μαζί σας. Γαμημένοι.

Η Ρώμη καίγεται γαμιόλη.