Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Κατάθλιψη στέγης

Άλλη μια μέρα, θολή ματιά και μουδιασμένη σκέψη,
ο κόσμος γύρω μου έχει βαλθεί να με καταστρέψει.
Έφτιαξα δικό μου στρατόπεδο κι εσύ φύγε από δω πλουσιόπαιδο.
Οι μόνες διαφορές που έχουνε οι άνθρωποι μεταξύ τους,
είναι οι σκέψεις τους και το χρήμα μέσα στην τσέπες τους.
Όλα γύρω σου είναι μαθηματικά,
ένα και ένα ίσον...εεε... Ότι μου πούνε τ'αφεντικά.
Η αγορά είναι σκληρή και μέσα σ'αυτή,
όποιος θέλει να επιβίωση,
πρέπει να την χειριστεί και να εκμεταλλευτεί.
Όλα είναι δρόμος και ότι περισσεύει lifestyle,
που στο προβάλουν μέσα από ένα κουτί...
ή μια κατάληψη.

Εκπροσωπώ μια ακόμη κατάθλιψη,
ένα ακόμη παιδί στο περιθώριο από την οικονομική σας κατάσταση,
από την ιδεολογική σας άφεση και ανάπαυση,
της κοινωνικής σας αποσύνθεσης
και της πολιτικής σας συνείδησης την παραδοχή, ανάπλαση.
Περιμένω την δράση και την αντίδραση, την πράξη και την άρνηση,
κλεισμένος στο κλουβί μέχρι να γίνει επανάσταση.

Μέσα από το βυθό αναδύομαι και ωρύομαι,
απλώνω τα χέρια μου στο λαιμό σου
για να σου δείξω γαμιόλη πως ήταν να πνίγομαι.
Πάρ'το από πρώτο χέρι,
είμαι το απόλυτο άναρχο-κομμουνιστικό ποζέρι.
Ζωσμένος με ιδεολογικά εκρηκτικά,
έστησα έξω απ'το σπίτι σου πούστη καρτέρι.
Όλα είναι μάταια και όσα δεν είναι, ακόμη πιο μάταια.
Μην το λες παραέξω, η τεχνολογική εξέλιξη μας έχει βγάλει τα μάτια.
Οι αγορές ελέγχονται από τους δυνατούς,
ή μάλλον όσους ήτανε αρκετά τυχεροί να γεννηθούν
ανάμεσα σε ανήθικους ανθρώπους, στους κατάλληλους καιρούς.
Τα πράγματα κυλάνε κάπως έτσι...

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Casus Belli (short-film) by Γιώργος Ζώης

          Το "Casus Belli" είναι λατινική έκφραση και ουσιαστικά σημαίνει "Αιτία πολέμου", δηλαδή ο λόγος για να κηρύξεις πόλεμο σε κάποιον. Εν αντιθέσει με την ιμπεριαλιστική νοοτροπία που συνήθως το casus belli είναι μια πρόφαση και άλλοτε ένα τέχνασμα, για να κηρυχτεί κάποιος πόλεμος για οικονομικά συμφέροντα και εδαφική κυριαρχία (παραδείγματα υπάρχουν άπειρα στην αρχαία εποχή, αλλά και στο σήμερα), στο συγκεκριμένο short-film περιγράφει το πιο καθημερινό και λογικό αίτιο πολέμου, την κοινωνική εξαθλίωση, που πηγάζει από την ταξική ανισότητα.


          Όλα είναι ένας γαμημένος κύκλος και όσοι δεν το ξέρουν, καλό θα ήτανε να το χωνέψουν. Η πτώση είναι καθημερινή και δεν θα αργήσει η ώρα, που παρέα με τους μισθούς, θα πέφτουν και κεφάλια.

          Την ταινία μου την πρότεινε το καμένο χαρτί, δεν την βρήκα μόνος και δεν έχω ξανακούσει ή δει κάτι από τον συγκεκριμένο σκηνοθέτη. Αν κάποιος έχει στα υπόψη του κάτι καλό, ας το μοιραστεί.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Κοινωνικό μακελειό

Λόγια και λόγια, λόγια και μονο λόγια.
Πίσω καπιταλόσκυλα, έχω αμολήσει μπόγια.
Δαγκώνω πιο πολύ, όταν πεινάω πιο πολύ.
Μιλάω πιο πολύ, όταν επικρατεί σιωπή.

Να ακουστώ θέλω, μες στην οχλαγωγία,
ψάχνω ένα τρόπο, θέλω
ν'ανατινάξω το μπουρδέλο
που ζω, να βάλω φουρνέλο και θέλω
να φέρω μια αλλαγή προς μια ζωή αληθινή.

Βλέπεις, ψάχνω να βρω, κοιτώ ψηλά να δω.
Ψάχνω ουρανό, έχω δύο μάτια που ελπίζουνε να σωθώ.
Δεν έχω θεό, έχω δύο χέρια και προσπαθώ,
να χτίσω ένα καλύτερο κόσμο να ζεις και να ζω.

Ήρθε η στιγμή για να κριθείς και να κριθώ.
Ακουσα κόψανε το ρεύμα στον διπλανό
και ο απέναντι δουλεύει στην ΔΕΗ,
τι να πω....
Παλιά βγαίναν μαζί την κυριακή για φαγητό.

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Ίσα που προλαβαίνω

Ρωτάς συχνά τι γίνετε απλά, δεν γίνετε αυτό,
και πίστεψε με είναι κι αυτό, τόσο αυτοκαταστροφικό,
και που είμαι στο επόμενο βήμα μου για να πιαστώ,
να εξελιχθώ, πέφτω στον πάτο κι από τον βυθό σε χαιρετώ.
Μου λες "Τι γίνετε;" και εγώ ψάχνω σκοινί για να πιαστώ.
Σου λέω "Εδώ, σκατά. Εσύ, καλά;", μου λες "Είναι έτσι κι έτσι.",
σου λέω αν παίζει κάποια σκέψη καλή για να με γιατρέψει,
το χάος ν'ανατρέψει.

Να βάλει ρυθμό και μια τάξη, τριγύρω στάχτη και σκόνη, ένταξη!
Έκοψα από πολλά, μα είμαι εθισμένος στην πράξη.
Κενά μυαλά μόνο μπροστά,
τίποτα δεν βλέπω στο αύριο μου να έχει αλλάξει.
Βαθιές αναπνοές, μέρες κενές και εσύ στο χθες,
μου γνέφεις και μου λες ότι με θες και δεν μ'αφήνεις.
Έχω να αλλάξω το κόσμο που ζω, μα εσύ με πνίγεις.
Να μην σ'αφήσω πίσω προσπαθείς, μα μου είναι δύσκολο.
Μυαλό μου αδίστακτο, κοιτάς και καταστρέφεις.
Προσπάθησαν πολλοί, μα δεν βγήκα ποτέ μου ψεύτης.

Ήμουνα πάντα ο κακός.
Ήμουνα πάντα αυτός, που έπρεπε να δείχνουνε
και να μισήσουνε, ώστε να διαδοθεί με το μίσος το φως.
Ο κόσμος σας είναι σαθρός και εγώ το μίασμα,
ακόμα ζωντανός, σπέρνω την μόλυνση με τα κριτήρια του καθενός.
Δεν με καταλαβαίνετε, μα το καταλαβαίνω.
Έχω έναν φόνο στο μανίκι μου, να με τρέμετε...
Ίσα που προλαβαίνω.