Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Καμένο μυαλό

          Το "καμένο μυαλό" είναι το πρώτο ολοκληρωμένα προσωπικό μου κομμάτι. Είναι η πρώτη παραγωγή μου, που πατάω και είναι από τα λίγα κομμάτια που με αντιπροσωπεύουν αισθητικά. Χωρίς πολλά-πολλά, σαν να αντιπροσωπεύει τον εσωτερικό μου κόσμο. Πολλά συναισθήματα, σκέψεις και αλληλοσυγκρούσεις. Πειραματισμός από όλες τις απόψεις. Στα όρια μεταξύ spoken word, rap και ηχορύπανσης.


γυρίζω σελίδα... 

Καμένο μυαλό με καμένα τα κύτταρα.
Άκουσα πως το αύριο θα έρθει πιο βίαιο από το σήμερα.
Όλα γύρω μου στενεύουν.
Δεσμά και κύκλοι, συμβιβασμοί, φίλοι και άτομα καθημερινά.
Δουλεύω τα πρωινά σαν το σκυλί και βγάζω ψίχουλα
Η μάνα μου πάντα μου έλεγε να μην αγχώνομαι,
το μέλλον μου χαράζεται πανέμορφο στον ορίζοντα.
Δεν ξέρω γιατί, μα πάντα μου το λεγε ήρεμα.
Έχει ήδη σπάσει το δέρμα μου από τον ήλιο.
Κοιτώ τις πρώτες εργατικές μου ρυτίδες και νιώθω ράκος.
Δεν ξέρω γαμώτο τι γίνετε και κανείς προφανώς δεν θα μου εξηγήσει κάτι.
Ποτέ κανείς δεν μου εξήγησε τίποτα.
Δεν γεννήθηκα με σπείραν και φύτρωσα.
Ζω και αναπνέω, αγκαλιάζω το χάος και επιζώ,
έχοντας χρόνια και σοβαρή σχέση με την μοναξιά.
Χειμώνα-καλοκαίρι, καλοκαίρι-χειμώνα και στο ενδιάμεσο
κάτι μήνες που δεν ξέρω που να τους εντάξω.
Απόψε σταμάτησα να προσπαθώ...και απλά...

γυρίζω σελίδα...

Απόψε πετάω όλα μου τα παιχνίδια από το παράθυρο.
Κι αυτό γιατί ποτέ δεν με γέμιζαν και αποφάσισα
να είμαι ειλικρινής και μια φορά με την πάρτη μου.
Όποιος δεν με χωνεύει έχει απόλυτο δίκιο
και όποιον συμπαθώ είναι δυο φορές για σκότωμα.
Σε όποιον βλέπω κοινά μαζί μου έχει πρόβλημα.
Κάτι δεν πάει καλά και το πρώτο βήμα για την επίλυση του προβλήματος
είναι η αναγνώριση του. Προφανώς το οποίο είμαι εγώ.
Χάνω τον εαυτό μου καθημερινά στα χαλάσματα.
Προσπαθώ να βρω γαλήνη μα μάταια. Όλα γύρω μου σαθρά
και πρώτος και καλύτερος εγώ. Σάπιος ως στο κόκκαλο.
Ακουμπώ και χαράζω πορεία, όπου βαδίζω χαρίζω την σκόνη.
Απόψε σταμάτησα να περπατώ... και απλά...

γυρίζω σελίδα..

Ποιος είναι ο σκοπός;
Υποτίθεται πως παλεύω για να κάνω την ζωή μου καλύτερη έτσι δεν είναι;
Αν πάω να τραβηχτώ πιο ψηλά, πρέπει πρώτα να μάθω να πατώ πάνω σε κεφάλια.
Κάποιος άλλος πατάει στο δικό μου και πονάει τώρα εγώ θα κάνω το ίδιο;
Δεν έχω καλή ισορροπία θα τσακιστώ
και πρέπει να μάθω να κοιμάμαι τα βράδια πιο βρώμικος.
Η ταξική ανέλιξη είναι ο σκοπός;
Και εγώ ακόμη είμαι μικρός για αυτό φωνάζω;
Αύριο αν καταφέρω να βγάλω λεφτά θα μπορώ ακόμη να μιλώ;
Ο δρόμος προς την επιτυχία είναι μονόδρομος και συνώνυμο της εκμετάλλευσης.
Κάποτε έτρωγα ξύλο από τα αφεντικά και τώρα θα γυρίσω εγώ να εκμεταλλευτώ;
Αλλά θέλω και εγώ να ζήσω, κουράστηκα να μην μπορώ να ονειρευτώ.
Βρες μου μια λύση. Αύριο θα βαδίζω στο μέλλον πιο βρώμικος.
Κανείς δεν ήταν ποτέ εκεί για να με σταματήσει.
Απόψε σταμάτησα να ελπίζω... και απλά...

γυρίζω σελίδα...

υ.γ.
Όλα είναι μάταια, αλλά μην το λες παραέξω.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Λοβοτομή

          Είναι μπρος γκρεμός και πίσω εκμετάλλευση. Είναι όλα επιλογές τελικά, έτσι δεν είναι; Σε τι διαφέρει ο συνειδητοποιημένος εκμεταλλευτής με τον εκμεταλλευτή που αναγκάζεται να εκμεταλλεύεται για να επιζήσει; Το αναρχόμετρο τι λέει; Ποιόν εκτελούμε σύντροφοι; Αντιπαθώ τα αφεντικά, αλλά ξέρω πως εν τέλει, αν θέλω να επιβιώσω πρέπει και εγώ να γίνω ένα από αυτά. Κάθε ανέλιξη στο καπιταλιστικό σύστημα είναι συνώνυμο της εκμετάλλευσης. Άλλο ένα βράδυ που καίω το κεφάλι μου. Γαμώ την ταξική συνείδηση μου.

         Πφφφ, έξω βρέχει -γαμώ το Χριστό του- και παίρνω τηλέφωνα τους φίλους μου να βγω να αράξουμε. Μα μετά κατάλαβα, πως δεν ψήνομαι εν τέλει να αράξω με άνθρωπο. Σάββατο βράδυ κι εγώ θα κάθομαι να του μιλάω για καπιταλισμούς και για εσωτερικές αναζητήσεις. Τι μου φταίει ο κόσμος που εγώ είμαι ανάποδος. Κανονικά έπρεπε χρόνια τώρα να είχα συμβιβαστεί και να είχα λεφτά, θα είχα το κεφάλι μου τουλάχιστον ήσυχο. Λοβοτομή... Πουφ, ακολουθεί χαμόγελο αποβλάκωσης. :)

          Μπλα, μπλα, μπλα... Συνεχίζω να μιλάω και να μιλάω χωρίς να ακούσω. Εγώ ξέρω τα πάντα στην τελική. Νιώθω ζωντανός μονάχα όταν βρίσκομαι σε μια σκηνή και ερμηνεύω. Γεννημένος ηθοποιός. Έχω ανάγκη το κοινό και κάπου να μιλήσω. Έχω ανάγκη να με πιάσουν μετά όλοι τους και να τους γνωρίσω, να νιώθω ότι υπάρχω ανάμεσα τους και δεν με γράψαν στ'αρχίδια τους.

"Παιδιά με ψυχολογικά. Μιάου!"

          Βαριά νοήματα, θα πάω να πάρω μια coca-cola και θα βάλω διπλό πάγκο να με ταρακουνήσουν οι φυσαλίδες. Ουυυ, φυσαλίδες... Άλλο ένα βράδυ θεωρώ πως όλα είναι μάταια και πρώτα από όλα η θεώρηση μου.

Τέλος.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Τα νέα μου Vol. I

Χχμμ... Καλησπέρα.

          Σχεδόν μας έπιασε Ιούνιος και ακόμη δεν έχω αξιωθεί να τελειώνω με το "Ξένος στην Ρώμη Ι". Στην αρχή λίγο η δουλειά, λίγο τα λεφτά που δεν παίζουν. Τώρα λίγο τα ψυχολογικά, πάντα υπάρχει μια μαλακία να σε κρατάει πίσω. Σε δουλειά να βρίσκετε το κεφάλι σου δηλαδή και να καίγεται χωρίς λόγο. Για όσους το περιμένουν ξεκαθαρίζω ότι δεν το ξέχασα και ότι κρατάω το λόγο μου. Γράφω συχνά κομμάτια, οπότε αν καταφέρω να βάλω σε μια τάξη το κεφάλι μου θα δοθεί αρκετό υλικό προς τα έξω. Ενημερωτικά για όσους ενδιαφέρονται, συζητάω και σχεδιάζω ένα live πριν την κυκλοφορία του "Ξένος στην Ρώμη I", όπου θα παίξω και το demo. Επίσης έχω στα σκαριά για να βγάλω προς τα έξω αυτήν την περίοδο 2-3 σκόρπια κομμάτια. Μετά από αυτά ξεκινάω και παίρνω πιο ζεστά το "Ξένος στην Ρώμη I". Τα χειρότερα έπονται.

Απ'τα υπόγεια της Ρώμης με μισος και οργή.

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Κυνηγάω λάμψεις

Έχω στο σώμα μου μια τρύπα για να βάζετε κέρματα,
να ανεβαίνουν τα παιδιά των τεράτων επάνω μου και να τα πηγαίνω βόλτες,
στα ίδια βρωμερά στενάκια που ξέρασα την ψυχή μου κάπου στο 2004.
Στο δίπλα στενό ακούμε γέλια, γελάνε τα παιδιά,
τα ίδια παιδιά που με χτυπάγανε στο σχολείο.
Τα ίδια παιδιά που με σπρώξαν απ'την ταράτσα
για να έχω σήμερα ένα γαμημένο ραγισμένο κρανίο.

Η θλίψη θαμπώνει τα χρώματα γύρω μου...

Στο μουντό και ασπρόμαυρο ορίζοντα βλέπω κάτι λάμψεις.
Άλλες φορές τρεμοσβήνουν, άλλες φορές πεθαίνουν πριν τις ακουμπήσω
και τις χειρότερες τις σκοτώνω μόλις τις πιάσω. Κάλπικες!!
Καλέ μου φίλε μου έλειψες,
κι έλαμπες σαν το πιο φωτεινό αστέρι στο σκοτάδι μέρα μεσημέρι.
Μα μόλις σε χαιρέτησα, χαράκωνα την μάσκα σου σε κάθε μου συλλαβή.
Δάκρυζα κάθε φορά που απάνταγα και έκρυβα κάθε μου θλίψη για το προσωπείο σου.
Γύρισα το πρόσωπο μου στο κενό ορίζοντα
και μια λάμψη πετάχτηκε κάποια χιλιόμετρα μακριά,
κι έτρεχα να την πιάσω, και βρήκα τον πατέρα μου.
Δεν ξέρει πόσο μου έχει λείψει.
Άπλωσα τα χέρια μου να τον πάρω αγκαλιά,
αλλά έγινε στάχτη σαν έκλεισα τα χέρια μου.
Μαμά ελπίζω να φωτίσεις γρήγορα κάπου γιατί νιώθω μόνος.
Νιώθω πολύ μόνος. Ένιωθα και θα νιώθω μόνος.
Μάλλον γιατί, πάντα ήμουνα μόνος.

Λυγίζω και πέφτω στο χώμα απ'τό βάρος.
Τράβα και σφύρα στο τέρας πως τέλειωσαν τα κέρματα,
ζήτα του 5 ευρώ για να σου πουλήσω την ψυχή μου τυπωμένη.
Σήμερα θα φάω μήπως κι αύριο φτάσω το φως.

Κυνηγάω λάμψεις.

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Εμπόλεμη ζώνη

          Βρισκόμαστε σε μια εμπόλεμη ζώνη. Τα πλάνα και τα σχέδια που τόσα χρόνια είχανε βάλει μπροστά, έρχονται εις πέρας. Ο κόσμος καταστρέφεται και κάποιοι πλουτίζουν. Η ηλιθιότητα των πολλών, εκμηδενίζει κάθε έξυπνη σκέψη στους χώρους συγκέντρωσης. Η κοινωνικές μειονότητες σκέψης, στην προσπάθεια τους να ενταχθούν και να μην πεινάσουν, παραδίδουν τα όπλα και συμβιβάζονται με συναισθήματα ανίας και απόγνωσης. Πάνω από όλα η σαθρή μας επιβίωση. Μιζέρια. Κάπου εκεί βρισκόμαστε σήμερα.

          Το rap είναι η έκφραση μου και η αντιπρόταση μου σε ότι με πνίγει. Είναι ο λόγος μου και τα συναισθήματα μου. Με ενοχλεί όποιος κάνει rap και δεν έχει λόγο. Με ενοχλεί όποιος κάνει rap και το χρησιμοποιεί καπιταλιστικά, φτιάχνοντας το για συγκεκριμένα συμφέροντα και target groups(και αν με νιώθεις εδώ παίρνει πολύ κόσμο η μπάλα για τον απαριθμήσω). Πάρα πόλυς κόσμος του κύκλου λοιπόν, εκμεταλλεύεται στο έπακρο την οφθαλμοφανής σκατά οικονομική κατάσταση για την προσωπική του προβολή. Πως αλλιώς εξηγείς την αύξηση των -και καλά- πολιτικοποιημένων ραπάδων, λες και βγαίνουν από γαμημένο εργοστάσιο. Κοινότυπες απόψεις και καλά αντί-συστηματικές. Οργή και μίσος, θλίψη, απόγνωση και φραπές. Όλα σε ένα και συμφέρει. Μου θυμίζουν τα μεγάλο-καθάρματα που σου γλείφουνε 2 μήνες τον πούτσο για ένα ψήφο, ώστε να μπορούν να σε παρτουζώνουν 4 χρόνια συνεχόμενα. Εδώ μπαίνεις εσύ, ο μαλάκας, που προφανώς το ευχαριστιέσαι και πράττεις ανάλογα. Έτσι και οι rappers σήμερα. Δημαγωγοί, σου γλείφουν τ'αρχίδια για να τους στηρίξεις και να ικανοποιήσουν τα κομπλεξικά τους συναισθήματα, μπας και φανούν (οι πιο άρρωστοι), ή απλά για να βγάλουν λεφτά (οι λογικοί καπιταλιστές της κατάστασης.). Τώρα ξάφνου θυμήθηκαν όλοι ότι όλα είναι σκατά και φταίει το σύστημα για αυτό, μέχρι χτες μίλαγαν για χόρτα και styles και τώρα ξάφνου πολιτικοποιήθηκαν με μικροαστικές και δεξιές προκαταλήψεις. Rappers που πολιτικοποιηθήκανε από το "παραμύθι" τον FF.C. ή απλά rappers που κατάλαβαν ότι αυτό πουλάει αυτή την περίοδο; Βλέπε τις πολιτικές συνεντεύξεις που έδωσε ο κάθε ποζεράς/ανάπηρος στο THHF, υπάρχουν στο youtube. Είναι βιντεοσκοπημένη η βλακεία τους. Κάνε ένα διάλειμμα και απόλαυσε το δράμα, τσέκαρε τους και περιμένω να σχολιάσουμε παρέα. Έτοιμος; Ψσςς, πολιτικοποίηση. Σήμερα γαμώ το σύστημα και αύριο γαμώ mcs. Πάντως, είσαι ακόμη κοντά στο κεντρικό σου θέμα. Ότι γαμάς. Αυτό δεν σηκώνει αμφισβήτηση, σαθρέ απολιτίκ, ψευτοεπαναστάτη, ραπά μου.

          Να ξέρεις πάντα, ότι η βλακεία υποκλίνεται στην βλακεία, κι αφού όλοι αυτοί οι βλάκες έχουνε ένα κάρο ζώα να τους χειροκροτάνε, όταν από την μια κράζουν mcs για το style και από την άλλη κράζουν το σύστημα, δημιουργούν και καλλιεργούν μια νοοτροπία "αντισυστηματική", χωρίς στόχο και κατεύθυνση, με αποτέλεσμα τα άτομα αυτά να είναι πολιτικά εύθραυστα σε παραστρατήματα. Δηλαδή να συνδυάσουν αργότερα την αναρχία με την ναρκωκουλτούρα, την πολιτική παρέμβαση με την καταστροφή και την "αλητεία" ή να επηρεαστούν από πιο "ψαγμένους" καραγκιόζηδες -βλέπε Αρτέμη- και να το γυρίσουν στον εθνοσοσιαλισμό ή πατριδοκαυλισμό. Οπότε όπως καταλαβαίνεις όχι μόνο καλό δεν γίνετε που προβάλλονται στην μάζα όλα αυτά τα πουλημένα και σαθρά σκουπίδια, αλλά μόνο καταστροφή είναι. Η πολιτικοποίηση χρειάζεται και συνείδηση, διότι η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Η σκέψη είναι όπλο και αυτοί το μπουκώνουν, πυροβόλα και θα σου ανατιναχτεί το κεφάλι. Παίζουν καλά τον ρόλο τους εξυπηρετώντας το σύστημα, κάθε προσπάθεια πολιτικού rap πνίγεται από αυτές τις μαϊμούδες του τσίρκου. Χορεύτε άλλο λίγο σε πολιτικούς ρυθμούς μπας και πάρετε και σεις καμιά μπανάνα. Άλλωστε από χιλιόμετρα πάντα φαινόταν ο σκοπός σας.

          Κάπου εδώ μπαίνει ο ρόλος μου και γιατί δεν με βλέπεις πουθενά. Γιατί δεν χωνεύω κανέναν και γιατί δεν γουστάρω να ενταχθώ στους κύκλους τους. Αρνούμαι να παίζω με καραγκιόζηδες. Αρνούμαι να κάνω δημόσιες σχέσεις και να γλύφω αρχίδια. Ψώνιο για προβολή είχα στα 15 μου. Μεγαλώσαμε πια και έχουμε βάλει μυαλό. Δεν ψάχνω προβολή, ούτε αποδοχή, δεν ψάχνω να ηγηθώ. Ωριμάσαμε. Ούτε ψάχνω μαλάκες να με πληρώνουνε. Μέχρι κάποιος να μου αποδείξει ότι είναι αθώος για μένα είναι ένοχος, οπότε ο επόμενος rapper που θα μου έρθει να μου μιλήσει και να με προσεγγίσει, ας έχει αποδείξει με τις πράξεις του τον πολιτικό του λόγο και ταυτότητα ή τουλάχιστον να έχει την ικανότητα να τον εκφράσει σωστά και όχι με γενικολογίες.

          Έγραψα πολλά και κάπου έχασα το θέμα. Όλοι γαμιέστε και δεν μιλάω με ονόματα γιατί δεν έχω εξαιρέσεις. Είπα όλοι, πάρ'το προσωπικά.