Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Σκέψεις

          Βασικά, νιώθω αρκετά μόνος, αλλά το τελευταίο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να σου μιλήσω. Με κουράζεις και με εκνευρίζεις απίστευτα. Έχω βαρεθεί να παριστάνω τον μεγαλύτερο και τον πιο ώριμο ενώ δεν είμαι. Δεν μπορώ να κουβεντιάζω με έναν άνθρωπο και να νιώθω το συναίσθημα της νοητικής υπεροχής. Όπου και να διαφωνήσουμε θα έχω δίκιο και τα επιχειρήματα για να το στηρίξω. Με εκνευρίζει αυτό, διότι με κρατάει πίσω. Αν μπορούσες να με εκμηδενίζεις κάθε φορά που μιλάμε ή έστω να μου έβαζες έντονα ζιζάνια ότι αυτά που λέω δεν ισχύουν, τότε το κεφάλι μου θα έκανε διπλές στροφές να βρει τι παίζει και θα γινόμουν καλύτερος. Τώρα απλά το μυαλό μου αράζει στον καναπέ και βλέπει τηλεόραση, το ίδιο γαμημένο ιδεολογικό πρόγραμμα. Σε λίγα χρόνια αν συνεχίσω να συναναστρέφομαι με ανθρώπους που δεν έχουν να μου πουν πράγματα, αλλά περιμένουν να ακούσουν, περιμένουν τον ηγέτη, όταν με το καλό βρεθεί αυτός που έψαχνα για να τραβηχτούμε μπροστά, θα είμαι ήδη πολύ στενόμυαλος για να τον πιάσω. Κάτι πρέπει να κάνω.

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Μετανάστευση και επανάσταση

          Σήμερα βροχή. Εξήμισι ώρα στο πόδι. Στις επτά, δουλειά στο χωράφι. Επτάμισι, μούσκεμα και βουτηγμένος στην λάσπη, χώματα και κακό. Παρακαλάς τον πούστη το θεό, μπας και βγάλει ήλιο αλλά μάταια. Καλύτερα να δουλεύεις με τον ήλιο κατακούτελα, παρά με την βροχή στα πόδια σου. Κουβάλημα στις λάσπες, γλίστρημα και τούμπες. Βασανίζεσαι οχτώ ώρες την ημέρα για 25 ευρώ. Εμένα μου φτάνουν για να επιβιώσω και είμαι πλήρως συμβιβασμένος στην ιδέα ότι δεν έχω ζωή. Οπότε είναι σειρά σου να κάνεις επανάσταση. Κοιτά πόσο ωραίο είναι να σου πετάνε το μπαλάκι.

"...Σώστε το περιβάλον μόνοι σας, τραβάτε γαμηθείτε αν δεν τα καταφέρετε. Να πεθάνετε όλοι, δεν με νοιάζει τίποτα..." 

          Κατά καιρούς μιλάω με ξεχασμένα άτομα στους κύκλους μου περί πολιτικής. Ότι πιο αστείο θα μπορούσα να κουβεντιάσω, γνωρίζω. Ο καθένας ακόμη λέει το μακρύ του και το κοντό του. Η εργατική τάξη πρέπει να ξεσηκωθεί, πρέπει να κάνει, πρέπει να ράνει και να προπαγανδίζουμε στους χώρους εργασίας. Οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα. Οι μετανάστες είναι αδέρφια μας και όλα τα υπόλοιπα γραφικά. Εγώ προσωπικά, δεν έχω αδέρφια, ούτε συντρόφους και επειδή τα έχετε κάνει όλα πουτάνα στο κεφάλι σας. Ο μετανάστης δεν φοράει φωτοστέφανο, ίσα ίσα που φοράει και ένα μανδύα αμορφωσιάς στην πλειοψηφία του, που τον καθιστά δέκα φορές πιο επικίνδυνο από τον αντίστοιχο βλάκα αυτόχθονα. Διότι δεν γνωρίζει την γλώσσα για να επικοινωνήσει και να υπάρχει ελπίδα ανέλιξης μορφωτικού επιπέδου. Οπότε η δράση του θα παραμείνει αντί-επαναστατική όντας κάργα λούμπεν προλεταριάτο. Έχω ζήσει τους μετανάστες εκ τον έσω και έχω φάει πολλές μέρες από την ζωή μου δουλεύοντας σε σκατοδουλειές μαζί τους. Απάνθρωπα ωράρια και συνθήκες εργασίας. Μαύρη εργασία και γίνετε όλο και πιο μαύρη όσο βαράει κατακούτελα ο ήλιος ενώ κουβαλάς σαν το ζώο. Οπότε μην βιαστείς να μου βάλεις ταμπελίτσα, έχω μοιραστεί φαγητό και νερό με βρώμικους "παράνομους" ανθρώπους που θα σιχαινόσουν να κάτσεις και να φας μαζί τους, μικροαστέ επαναστάτη.

          Αν περιμένουμε να αποκτήσουν ταξική συνείδηση οι μετανάστες και να ενταχθούν κοινωνικά, ώστε να μπορέσει να γίνει η επανάσταση, άρχισε να κλαις από τώρα. Ο άλλος μου λέει, "Προπαγανδίζεις καθόλου στην δουλειά σου;". Ναι σίγουρα, ανάμεσα στα "Εγώ πάω εδώ" και στο "Εσύ αυτό πάρε" συνοδευόμενο από απλή νοηματική, σίγουρα χωράει και η εξής παράγραφος στο λεξιλόγιο του συντρόφου Πακιστανού. "Πρέπει να καταλάβεις ότι ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα εκμετάλλευσης και όσο υπάρχει, θα υπάρχουν εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι. Δεν είναι σωστό και ηθικό να πατάς πάνω στους συνανθρώπους σου για την κοινωνική σου ανέλιξη και την οικονομική σου υπεροχή. Δεν θα πρεπε να βάζεις το προσωπικό σου όφελος πιο πάνω από τους άλλους, αλλά να κοιτάς τον συνάνθρωπο σου με σεβασμό και αλληλεγγύη, ώστε να χτίσετε μαζί μια καλύτερη κοινωνία από την κοινωνία εκμετάλλευσης που ζούμε. Σιγά σιγά, πρέπει να οργανωθούμε και να απαιτήσουμε τουλάχιστον ασφάλιση. Κάποια ένσημα για να μπορούμε να εξασφαλίσουμε έστω και αυτό το ταλαίπωρο ταμείο ανεργίας. Λίγη αξιοπρέπεια ρε παιδιά, μας γαμήσανε. Να βγάλουμε μια αντιπροσωπεία και να κουβεντιάσουμε με το αφεντικό αφού έχουμε ξεκαθαρίσει τα αιτήματα μας. Αν δεν γίνουν δεκτά θα προχωρήσουμε σε απεργία και σαμποτάζ στην παραγωγή." Ααα... Μια μικρή σημείωση, είναι λαθρομετανάστες. Υπό την έννοια ότι δεν έχουν χαρτιά για να είναι στην χώρα όπως ορίζουν οι νόμοι, άρα δεν μπορούν να ασφαλιστούν.

          Φαντάσου τώρα, να προσπαθούσα να ειρωνευτώ κιόλας την όλη κατάσταση και να υπερέβαλα, πόσο περισσότερο εξωπραγματικό θα φαινόταν. Οπότε ο επόμενος που θα έρθει να μου πει να προπαγανδίσω στους χώρους εργασίας και ότι οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα, να κατασκευάσει έναν αυτόματο μεταφραστή σε σχήμα ντουντούκας και να το μοιράσει σε κάθε χώρο εργασίας, ώστε η προέλευση και η γλώσσα πλέον να μην παίζει κανένα απόλυτος ρόλο. Μέχρι τότε οι μετανάστες είναι πρόβλημα, γιατί θα είναι μέρος του κοινωνικού συνόλου που θα υποθάλψουν την επανάσταση (όταν με το καλό γίνει (λέμε και καμιά μαλακία που και που να περάσει η ώρα)). Άλλωστε αν δεν βλέπεις ότι οι μετανάστες δεν ήρθαν εδώ για να πεθάνουν, μπας και χτίσουν την αταξική κοινωνία, αλλά για να εκμεταλλευτούν τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και την αγορά εργασίας για την οικονομική τους επιβίωση/ανάπτυξη από τις πιο απάνθρωπες συνθήκες του τόπου τους, είσαι ένα ακόμη βήμα πιο κοντά στην απέραντη ανθρώπινη βλακεία. Σιγά μην κάτσει να πεθάνει ο Μπαγκλαντέζος για να σου κάνει εσένα αταξική κοινωνία που ονειρεύεσαι στην Ελλάδα, για να γαμάς χίπησες και να πίνεις μπάφους όλη μέρα και να χαίρεσαι. Ταραμά, εε ταραμά. Τράβα φτιάξε καμιά τζίβα σε καμιά παραλία ουρακοτάγκε. Μαλάκα εξεγερμένε.

"...Πάλι καλά που υπάρχει η επανάσταση και δεν θα κλείσουν ποτέ τα τσιπουράδικα..."

          Τραβάει πολύ, αλλά και πολλά το θέμα. Το αστείο είναι ότι υπάρχει ο τρομονόμος στους πολιτικούς χώρους. Τρομάζεις να πεις την άποψη σου καθαρά και ανοιχτά, ενώ ο συλλογισμός σου είναι ουσιαστικά να βρεις μια λύση και έναν συντομότερο δρόμο στην επίτευξη του κοινού σας στόχου -που είναι η αταξική κοινωνία/κομμουνισμός, όπως θέλω τουλάχιστον να πιστεύω- είτε τον πετύχεις με Έλληνες, είτε με Πακιστανούς, είτε με Αλβανούς, είτε με εξωγήινους. Διότι, αν εκφράσεις οποιαδήποτε αντίρρηση ή ερώτηση σχετικά με ένα θέμα ταμπού -όπως είναι το μεταναστευτικό- εκτός πολιτικής ορθότητας, κινδυνεύεις να σε αποκαλέσουν με το καλημέρα, φασίστα, δεξιό, χρυσό αυγό και ξέρω γω τι άλλο. Μου θύμισαν την έκθεση στο σχολείο που μας καλούσαν να γράψουμε έκθεση για την παράδοση, κι όταν έκραξα στην έκθεση μου την αστεία για μένα ύπαρξη της και ότι καλλιεργεί συνειδήσεις εθνικιστικές και ρατσιστικές με τον τρόπο που γίνετε (και αυτό την καθιστά επικίνδυνη και μπλα-μπλα-μπλα... με τα επιχειρήματα μου), με μηδένισαν. Δυστυχώς για μένα, έχω ακόμη τις απόψεις μου και δεν τις κρύβω.

          Τέσσσσππαα. Πολύ το κούρασα και κουράστηκα. Φαντάζομαι τώρα εγώ θα είμαι ένας εργάτης πουλημένος, εχθρός της τάξης μου, που δεν ξέρει τι λέει και τι του γίνετε, σωστά; Ή είμαι δεξιός, καργιόλης φασίστας. Δεν γαμιέται. Πιο παλιά δεν έκανα πράγματα γιατί δεν είχα λεφτά, τώρα δεν έχω ούτε χρόνο, ούτε λεφτά, αλλά ούτε και όρεξη για να κάνω πράγματα. Αναρωτιέμαι εν τέλει, τι είναι καλύτερο, άνεργος ή να δουλεύεις; Η λύση είναι μια κλασικά, να γίνει επανάσταση. Όταν με το καλό ενδιαφερθεί όλος ο υπόλοιπος κόσμος και την ξεκινήσει, κι αστός να είμαι αρκετά κωλόφαρδος και να έχω καταφέρει να γίνω θα συμμετάσχω και πάλι σαν "εχθρός της τάξης μου". Όπως συμμετέχω και τώρα στους κοινωνικούς αγώνες.

"...Ακόμη ένα βράδυ κενό, κλεισμένος στο κλουβί. Περιμένω μια αλλαγή καλή ή κακή να μου δώσει ζωή..."

          Σήμερα πληρώθηκα. Περίεργο συναίσθημα να κρατάς πολύτιμα χαρτονομίσματα με λασπωμένα χέρια. Γεμάτος χώματα και ιδρώτα, ηλιοκαμένος και κουρασμένος απέναντι στο "λευκό" και "καθαρό" αφεντικό. Πήρα τα λεφτά με ένα δειλό συναίσθημα λες και δεν μου ανήκαν και σχόλασα. Γύρισα σπίτι, έκανα ένα μπάνιο και κάθισα να σκεφτώ. Κάτι δεν μου κάθεται καλά.

          Η αναγνώριση του προβλήματος είναι η αρχή της επίλυσης του. Οι μετανάστες είναι πρόβλημα και καλά θα κάνει το κίνημα να το δεχτεί σιγά σιγά, μπας και προτείνει μια σοβαρή και ανθρώπινη λύση. Πριν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κράτος, μας εφαρμόσει τις δικές τους απάνθρωπες λύσεις. Τώρα φτιάχνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες, σε λίγα χρόνια θα είναι για όσους σκέφτονται. Σκεφτείτε όσο προλαβαίνετε, αργότερα θα απαγορεύεται.

Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

Κατρακύλα

          Το κατρακύλα ηχογραφήθηκε το 2011. Είχα ανεβεί πάνω στα Γιάννενα για ένα δικαστήριο και εφόσον πέφταν κοντά τα γενέθλια μου, είπα να μείνω για λίγο. Με φιλοξένησε ο Πίπης, όπου σπίτι του ηχογραφήθηκε και το κομμάτι. Συγκεκριμένα έφτιαξα το κατρακύλα, με σκοπό να είναι το κομμάτι που θα έδινα προς τα έξω για την επέτειο της Ρώμης. Έτσι το έδειξα στην κολεκτίβα και τους είπα τις σκέψεις μου και τι θα κάνω. Πήρα μια θερμή απάντηση από τον gadfly και μου ζήτησε να γράψει αυτός το δεύτερο κουπλέ και εν τέλει να το φτιάξουμε όλοι παρέα. Έτσι αντί να βγάλω το κατρακύλα, ηχογράφησα το κουπλέ μου στο χρονικό της ανίας και το έβγαλα προς τα έξω. Ένα από τα πολλά πεταμένα κομμάτια της Ρώμης.

          Πάμε στο σήμερα που το δίνω προς τα έξω, σαν ένα ακόμη σκόρπιο κομμάτι. Έτσι και αλλιώς, εφόσον πλέον δεν είμαι στην κολεκτίβα, ακόμα ένα χαμένο και ξεχασμένο κομμάτι μου έγινε. Πάρτε το να πάει στο διάολο και αυτό. Το beat είναι του Τρελογικού και τα scratch από το σφάλμα. Η κατρακύλα είναι ένα κομμάτι διαχωρισμού από όλη την υπόλοιπη σαπίλα που μας περιβάλλει στην πολιτική και μουσική σκηνή. Είναι το δικό μου άντε γαμήσου.


Μην μου μιλάς περαστηκέ, δεν σε γουστάρω ρε!
Κινούμε από συνήθεια στα ίδια μονοπάτια με
τον κάθε βλάκα. Για όσους με πήρανε στην πλάκα,
θα σπάσω τα κεφάλια σας για κάθε σας ατάκα.
Αηδιάζω με τα μούτρα σας και το κάθε σας βήμα.
Ντρέπομαι όταν σας συναντώ στο τμήμα.
Ντρέπομαι όταν μπερδεύουν την φάτσα μου με την ράτσα σας.
Χωμένος για αντίσταση κι εσείς μέσα απ'τά ντράγκια σας.
Ναρκω-κουλτούρα, γαμώ την ώρα που σας πότισαν με τζούρα.
Ήσασταν ζώα από την κούνια.
Σας έπεισαν πως είναι cool να μην σκέφτεσαι,
αλλά να κάνεις ότι, για το κεφάλι σου ταρακούνα.
Αυτοσκοπός κι αυτοπραγμάτωση σου, η εμφάνιση σου.
Το "αναρχοστύλ" σου, στην γαμημένη ζωή σου.
Κανε ότι θες, μα όταν μιλάς πρώτα θα ξέρεις,
γιατί ότι λες χρεώνεσαι, μπάσταρδε άντε γαμήσου!
Γαμήδια, μπερδέψατε τον κόσμο ότι το κίνημα ισούται
με μπάχαλα άνεργα κι αργόσχολα μαλακιστήρια.
Εναλακτίλα, κι όποιος έμπλεξε μαζί σας
βυθίστηκε μέσα στην ατέρμονη σας κατρακύλα.
Γαμώ τα χάπια που παίρνεις για να τριπάρεις στην κατάντια σου,
πληρώντας απ'τά λεφτά της μάνας σου.
Αλήτη! Εξαιτίας σας δεν βγαίνω από το σπίτι.
Φοβάμαι μην με δουν με σας και μου φλωρέψει η φήμη.
Κατρακυλώντας λοιπόν, σου ρίχνω μια να πας στο διάολο.
Έκοψα με τα ζώα κάθε διάλογο.
Ποτέ μου δεν σας πήρα σοβαρά, ούτε το κοινό σας.
Σε κάθε live κατέβαζα αγίους και τον Χριστό σας.
Ακόμα προκαλώ, έχεις πρόβλημα βρώμα;
Κατάγομαι απ'τής Ρώμης τον καπνό, τα δακρυγόνα.
Κι ακόμα εδώ! Ακόμα εδώ! Ακόμα! Ακόμα!
Ακόμα το ίδιο μίασμα με το βρώμικο στόμα.

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

το μίασμα

          Το μίασμα σας γράφει στ'αρχίδια του. Το μίασμα δεν έχει συναισθήματα για κανέναν. Το μίασμα δεν νοιάζεται για όσους δεν νοιάζονται. Το μίασμα γαμά το Χριστό σου. Το μίασμα δεν δίνει αξία στην ανθρώπινη ζωή. Το μίασμα αγαπά το μίσος του. Το μίασμα είναι κομπλέ. Το μίασμα δεν νοιάζεται για ότι λες και για ότι σκέφτεσαι. Αν σκέφτεσαι. Το μίασμα είναι ελεύθερο πνεύμα, στενεμένο και οριοθετημένο από τις ανασφάλειες του. Το μίασμα είναι εντάξει με αυτό. Το μίασμα πέρασε πολλά. Το μίασμα δεν έχει φίλους. Το μίασμα είναι μωβ. Το μίασμα παίρνει ηρεμιστικά. Το μίασμα έκανε απόπειρα αυτοκτονίας σε μικρή ηλικία. Το μίασμα φοβάται τα ύψη και το σκοτάδι. Το μίασμα έχει μισό ραγισμένο κρανίο. Το μίασμα μεγάλωσε στο περιθώριο. Το μίασμα λέει πολλά ψέμματα, μα πιο πολλές αλήθειες. Μην εμπιστεύεσαι το μίασμα. Το μίασμα είναι μυθομανής. Το μίασμα δεν αγαπά τους ανθρώπους. Το μίασμα έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση και κρίση ταυτότητας. Το μίασμα είναι παρανοϊκός. Το μίασμα έκανε διάφορα ναρκωτικά. Το μίασμα έχει κλειστεί δυο χρόνια σε κέντρο αποτοξίνωσης. Το μίασμα δεν θέλει φίλους. Το μίασμα έχει χρόνια μανιοκατάθλιψη. Το μίασμα μεγάλωσε υπό περιορισμό. Το μίασμα δεν γνώρισε γονείς. Το μίασμα είναι αντιπαθητικός. Το μίασμα είναι εκκεντρικός. Το μίασμα δεν σε χωνεύει. Το μίασμα θέλει το κακό σου. Το μίασμα έχει πολλά ψυχολογικά. Το μίασμα βαδίζει μόνος. Το μίασμα σιχαίνεται τον κόσμο. Το μίασμα δεν είμαι εγώ. Εσύ είσαι το μίασμα.