Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Μπα

Ψάχνω μια καλή αρχή για να σου γράψω.
Ακόμη ένα βράδυ κενό, κλεισμένος στο κλουβί.
Περιμένω μια αλλαγή καλή ή κακή να μου δώσει ζωή.
Τι κάνεις εσύ; Ακόμα αποτυχημένος, ψάχνεις το νόημα;
Δεν βαριέσαι περαστηκέ, κι εγώ μια από τα ίδια.
Ακόμα γράφω στιχάκια και τα φυλάω σαν χρυσάφι στο χαζοκούτι μου.
Δηλαδή, τίποτα απολύτως δεν κάνω.
Ακόμα ψάχνω να φτιάχνω ένα πλάνο, μα χάνω καιρό,
σ'ένα δωμάτιο κενό, κλεισμένος και ενώ
είναι το μέλλον φρικτό, ακολουθώ, ψυχρή ζωή, μοναχική,
ακόμη δεν έχω επαφή με τον κόσμο αυτό.
Κατά καιρούς παιδιά με πιάνουνε και μου λένε,
για το πόσο ταλέντο είμαι και το πόσο το χαραμίζω.
Θαρρώ πως τίποτα παραπάνω από την αφάνεια δεν αξίζω,
την αγάπη του κόσμου αυτού ευχάριστα στην χαρίζω.
Τα πάντα είναι μάταια, υπενθυμίζω.

Απέναντι μου έχω την αντανάκλαση του προσωπείου μου
της σαθρής αυτής μάσκας οργής που φορώ και θαρρώ,
πως εγώ την φοβάμαι πιο πολύ από τον καθένα σαν ξεσπώ.
Κανόνας πρώτος.
Μείνε μακριά μου, σεβάσου την ελευθερία μου να σε σιχαίνομαι.
Βλέπεις, άτομα του περιθωρίου δεν έχουνε κάτι να χάσουν.
Έχω πιάσει ήδη πολύ πάτο για να μπορέσω να σηκωθώ.
Δυστυχώς, εξακολουθώ εθισμένο να με κρατώ ζωντανό.
Επιβιώνω σαν μια ακόμη κατσαρίδα στην πόλη. Μολύνοντας.
Μολύνω ότι ακουμπώ και σε μολύνω σαν σου μιλώ.
Ελπίζω να εξαπλώνω τον ιό και μονο που γύρω τον κόσμο κοιτώ.
Η μόλυνση είναι το μίσος που με μπολιάσατε σαν ήμουν μικρό.
Είναι χαζό ότι παρόλο που αγαπώ τόσο πολύ, χρόνια το κρύβω.

Οι δάσκαλοι μίλαγαν για προβληματική συμπεριφορά,
μάλλον ναρκωτικά είναι εφηβεία.
Η γειτόνισσα έβλεπε μελανιές και μίλαγε για κακοποίηση.
Πάντα ο καθένας έλεγε την μπούρδα του.
Αν με ρώταγαν εμένα, θα έλεγα να πάτε όλοι στο διάολο.
Ο κόσμος σας βρωμάει αποσύνθεση
και κάθε επίθεση στο σύστημα είναι η πιο υπέροχη μου σύνθεση.
Όποιος δεν έχει πρόβλημα στον κόσμο που ζούμε έχει πρόβλημα σοβαρό.
Σκέψου το...
Γράφω που και που και κάνα στίχο καλό.
Μετράω πολλούς φίλους λιγότερους και πιο πολλούς ονειροβάτες.
Άτομα που μοιραζόμουν κάποτε κοινούς στόχους και θέλω.
Μην τους παρεξηγείς, εγώ άλλαξα και δεν με ενδιαφέρει κανείς και κανένας.
Πάντα πρέπει να υπάρχει και ένας κακός,
απλώς ελπίζω σε αυτό το παραμύθι να είμαι ο "cool" αντί-ήρωας.
Τώρα θα γράψω και μια ρίμα εσκεμμένα.
Μπα...

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Ψυχεδελικός εμετός

          Έπιασε Μάρτιος. Έχω τρεις βδομάδες κλεισμένος στο κλουβί κι ούτε που το κατάλαβα. Λες και ο κόσμος έχει σταματήσει να γυρνάει. Βασικά νιώθω σαν να μην με ενδιαφέρει τίποτα και κανένας, μα έρχονται οι στίχοι μου πάντα βιαστικοί να με βγάλουν ψεύτη. Η πιο συχνή ερώτηση που μου κάνω είναι αν θα πρεπε. Κατά καιρούς, φίλοι προσπαθούν να με βγάλουν έξω, αλλά δεν παίζει σάλιο. Τελικά τσοντάρουν και τα καταφέρνουν. Είχα να κουβεντιάσω καμιά βδομάδα με άνθρωπο και τελικά η ανθρώπινη επικοινωνία γαμάει. Σου γυρνάει το κεφάλι χωρίς μιλιά, σκέφτεσαι περισσότερο. Παρόλα αυτά, δεν ψήνομαι και για τρελές κουβέντες. Μακάρι να μου βγαίναν. Η πολύ σκέψη ακονίζει το μυαλό και κάπου με τρύπησα. Λίγη παρέα θα μου πεις, φτιάχνει την διάθεση. Χμμ, τόσα χρόνια περπατώ αναμεσά σας κι ακόμη μόνος νιώθω. Τι λέγαμε; Ααα, ναι! Για το κομμάτι. Το beat είναι του Graouzel. Εεε, ηχορύπανση είναι. Περαιτέρω μπλα-μπλα στον υπόνομο. Εγώ δεν ξέρω και πολλά, είμαι κουρασμένος και δουλεύω αύριο. Γάμησε με.


GRAOUZEL

Εμετίλα, μουντίλα, γεύεσαι την σκατίλα.
Αφήνεσαι αφομοιώνεις όλη την σαπίλα.
Αηδία, να μπω στον χώρο σας σιχαίνομαι.
Κοντά είμαι στην φωτιά, όμως δεν καίγομαι.
Ο καθένας κάνει τις επιλογές του.
Δικιά του η ζωή, αν την θέλει σάπια κι άδεια
δεν μου καίγεται καρφί. Πεταμένε!
Μην 'ρθείς να μου μιλήσεις,
με την τρύπια σου κατάσταση μόνο θέλω να παίξω.
Σε δουλεύω και νιώθω σαν παιδί
και νομίζεις πως μου έδωσες μια ηλίθια ηδονή.
Ανθρωπάκι αδύναμο, χωρίς κόπο σε πατώ.
Δεν ξέρω αν στην κοινωνία μου σε θέλω νεκρό ή ζωντανό.
Είναι σκληρό, όπως σκληρή είναι κι η ώρα που εσύ δίνεις
στον κάθε μπουρζουά.
Γνωρίζεις πως σε θέλει στο μαύρο σου το χάλι;
Όσο παρτάρεις κάνει πάρτι με την μίζερη ύπαρξη σου.
Μην μου δικαιολογείσαι είπα είναι επιλογή σου.
Παλεύουμε να ρίξουμε το σύστημα, είναι μάταιο.
Κοινωνικά κομμάτια πνίγονται μέσα στην άβυσσο.
Θέλεις να ξεφύγεις, όμως δεν θες να καταρρίψεις
την πραγματικότητα που ζεις όταν νηφάλιος αντικρίζεις.
Γαμημένε!!
Γαμιέσαι όσο κάποιοι γαμάνε όλους εμάς.
Με αηδιάζεις σε σημείο να σιχαίνομαι εμένα
που κρατιέμαι στην ζωή για να εξελίξω μόνο εσένα.


ΤΟ ΜΙΑΣΜΑ

Εικοσιδύο χρόνια περπατώ ανάμεσα σας και καταπίνω
την μόλυνση που αναπαράγω με κάθε μου βλέμμα.
Παιδί αγκαλιασμένο από ψέμα.
Ο δαίμονας στην πόλη των αγγέλων.
Ψάχνω λεφτά να πιω ναρκωτικά μπας και επικοινωνήσω με το περιβάλλον μου.
Δεν καταλαβαίνω τι μου λέτε.
Συγγνώμη που είμαι νηφάλιος, αλλά το σπίτι μου έχει μπει υποθήκη
και δεν κάνω νταλαβέρια για να κουμπωθώ.
Ίσως τελικά να μην έχω τ'αρχίδια σας,
για να γίνω τόσο μεγάλο κι ανήθικο αρχίδι σαν και σας.
Χωρίζω την κοπελιά μου και φλερτάρω όπως παλιά με την πτώση.

Κουμπώνω ένα ηρεμιστικό κι αναρωτιέμαι για πιο λόγο αξίζει να ζω.
Κουράστηκα απ'το σαθρό κόσμο που ζω και κάθε εναλλακτικό καργιόλη
που ψηλαφίζει το κίνημα για να 'χει ένα status στην πόλη.
Ανύπαρκτα πιθήκια κρέμονται από τ'αρχίδια αναρχοπατεράδων σε καταλήψεις.
Είναι το νέο κίνημα αφεντικών.
Κανένας δεν έχει άποψη κανένας δεν έχει κρίση
και όσοι έχουνε κρίση πέραν από τα πεπατημένα βήματα και
το συγκεκριμένο λεξιλόγιο είναι παράξενοι αντικινηματικοί και φασίστες.
Σκάστε! Απαγορεύεται η σκέψη πέραν από ένα άλφα σε κύκλο.
Στενεμένα, οριοθετημένα, ελεύθερα μυαλά,
βάλτε μια κάνη στο κεφάλι σας και τραβάτε στο διάολο.
Ο καπιταλισμός είναι καλύτερο σύστημα απ'το να ζήσω κολεκτιβίστικα με σας.
Τουλάχιστον εδώ με γαμάνε οι εχθροί μου.

Δώστε μια τζούρα σύντροφοι αρχίζω να σκέφτομαι
κι είναι κρίμα που ζω ανάμεσα σας ν'αρχίσω να ντρέπομαι.
Βαρέθηκα να κλαίγομαι κι έχω ξεχάσει τα ηρεμιστικά σπίτι.
Χρόνια μανιοκατάθλιψη, αυτοκαταστροφή και θλίψη.
Θυμός και οργή, η ζωή όπως την έζησα και την ζω,
σαν το παιδί που είχε πολλά να πει κι ήθελε το καλό.
Τώρα δεν θέλω το καλό σας.
Θέλω να καταστρέψω ότι ζω και να γαμήσω το Χριστό σας.
Βαριά ορκισμένος εχθρός σας.
Αν γίνει επανάσταση θα βάλω βόμβα στο κίνημα για να σκοτώσω την καταστροφή της.
Ζωσμένος με εκρηκτικά, κουμπωμένος, με το απλανές μισοκοιμησμένο βλέμμα.
Θα πάρω αγκαλιά τον πρώτο επαναστάτη που θα δω
και θα σκορπίσω την επανάσταση του σε όλη την πόλη.

Ψυχεδέλεια.

Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Αντιεπαναστατικό παραλήρημα

Κινούμε γύρω από χάρτινες φάτσες, ψάχνω στήριγμα.
Κοιτώ καρφί, πλαστικά πρόσωπα με μάτια επίμονα.
Ζητώ χρόνια ένα αύριο καλύτερο από το σήμερα.
Μα τίποτα, ποτέ μου δεν θα ξανάζητήσω τίποτα ήρεμα.

Τσιτωμένος περπατώ μέσα στο σάπιο σας έλος.
Σ'ένα σύστημα αστικό που με θέλει γρανάζι στον οικονομικό του μηχανισμό.
Μιλώ γαμώ το Χριστό σου για τον καπιταλισμό.
Κι αν έχεις άγνωστες λέξεις τράβα να πάρεις λεξικό
δεν θα σου δώσω εγώ τον ορισμό.
Δεν έχω σκοπό να σε μορφώσω ανέκαθεν σε θεωρούσα ηλίθιο.
Έχω σκοπό να σε τσιτώσω ενάντια στον εχθρό που τουλάχιστον εγώ χρόνια τον ξέρω.
Άλλα το κεφάλι σου το ξερό έχει κολλήσει σ'ένα ψευτοαναρχικό
ή σ'ένα αντιεπαναστατικό κόμμα και καλά αριστερό, μα αστικό.
Που σε κυνηγάει να αγοράσεις κάνα και καλά ριζοσπαστικό σταλινικό περιοδικό
για την οικονομική του ενίσχυση.

Η αναρχόκομμουνιστική μου πούτσα είναι μικρή κι έτσι πήγα στρατό.
Έκανα ένα μεγάλο συμβιβασμό για καθαρά λόγο βιοποριστικό.
Μα δεν ανέχομαι κανένα ποζερά να με κρίνει
από την στιγμή που για αυτόν δεν έχει έρθει η σειρά του ακόμα εκείνη.
Φαντάζει λογικό ότι κι εμένα αρχίζει μου στρίβει.
Προβλέπω ότι σε δέκα χρόνια αν ζω θα αποτρελαθώ.
Θα γαμήσω το σπίτι σε κάθε "αναρχικό" που στιγματίζει το χώρο με τρόπο φασιστικό
ή αποσκοπεί στην προβολή του γαμημένου του εγώ.
Θες να τις βγάλουμε να τις μετρήσουμε; Η ιδεολογία μου είναι μεγαλύτερη.
Γαμώ το Χριστό σας απέχω από την βλακεία σας.
Τα επαναστατικά σου κηρύγματα πιτσιρικά βάλτα στον κώλο σου.
Πιάσε μια δουλειά ζήσε και εντάξου πρώτα σε μια τάξη μπας και σε πάρω σοβαρά.
Δες μια πως λειτουργεί το σύστημα που ζεις και ζω και θέλω να δω,
αν θα δρας όσο δρω εγώ, με ένα αφεντικό να σε γάμα από το πρωί μέχρι το απογευματινό,
χωρίς καλό μισθό και ρεπό από πρώτο πρόσωπο μαλάκες.

Άντε σου έδωσα κι ορισμό.

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Κοινωνική επανένταξη

          Όλοι μου οι κύκλοι, από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ήταν προβληματικά παιδιά. Παιδιά του περιθωρίου. Συνήθως από περίεργες οικογένειες, άσχημες σχολικές και παιδικές εμπειρίες. Άτομα κλειστά, λιγομίλητα και απομονωμένα. Κάπως έτσι ήμουνα και εγώ μικρός. Συνήθως αράζαμε κάπου εμείς και εμείς. Δεν ψηνόμασταν για τον τυπικό καργιόλη που θα πλησίαζε και δεν γουστάραμε πολλά πολλά με άλλους. Περνάμε τα πάντα πολύ σοβαρά και πιο σοβαρά τους εαυτούς μας.

          Είμαι σε μια ηλικία που κανονικά θα έπρεπε να κατεδαφίζω κτίρια και να ανατινάζω εκκλησίες στον ελεύθερο μου χρόνο. Σε μια ηλικία που κανονικά θα έπρεπε να παράγω κάτι και να είμαι σε κάτι καλός. Συγγνώμη που απογοητεύω το ανθρώπινο είδος, αλλά ούτε κάνω κάτι που γουστάρω, ούτε παράγω κάτι αξιοσημείωτο. Ήμουνα από τα παιδιά που πήραν πολύ σοβαρά τον ευατό τους και έτσι δεν τόλμησαν να κάνουν μαλακίες και να επωφεληθούν από αυτές. Η κριτική μου πάνω μου θα ήταν θανατηφόρα.

          Μπορώ να κάθομαι να γράφω για ώρες και να φιλοσοφώ ότι μαλακία μου ήρθε στον εγκέφαλο και να το ανάγω σε ιδεολογία. Μάλιστα, να το κάνω να φαίνεται και ψαγμένο. Πάντα όμως υπάρχει και ένα "αλλά". Μάλλον παίρνω τον κόσμο γύρω μου πολύ σοβαρά για να γράφω μαλακίες.

          Συνήθως όταν θες να κάνεις κάτι πολύ, σπάς το κεφάλι σου για να το πετύχεις. Το πετυχαίνεις, αλλά όχι ακριβώς όπως ήθελες. Έχεις άλλα αποτελέσματα και μετά σπας το κεφάλι σου για το τι μαλακία έγινε και πας από την αρχή. Φτάνεις σε ένα τέλμα και ξενερώνεις. Λες να πάει να γαμηθεί δεν το ξανά προσπαθώ και τσουπ, σου έρχεται. Πλέον δεν είσαι τόσο καυλωμένος και δεν παίρνεις πια τόσο σοβαρά τον εαυτό σου και βαριέσαι να κάτσεις να ασχοληθείς κι ιδιαίτερα.

          Τέσσσσπα. Ξεκινάω δουλειά από αύριο. Ποιος γαμεί τώρα τα demo, τις μουσικές και τις μαλακίες. Αυτά ας τα κάνουν οι rappers. Σπίτι, δουλειά, video games και πάλι video games να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Ίσως να βρω και καμιά γκόμενα. Άντε γιατί πολύ σοβαρά με πήρα και έκλασα και δυο αρχίδια στο σύστημα. Η ζωή είναι πολύ μικρή κοίτα να την χαρείς μου λέγανε. Εγώ δεν έχω χαρεί στιγμή και προσπαθώ πολύ για αυτό. Ίσως να είμαι αχάριστος ή να παίρνω πάλι την κατάσταση πολύ σοβαρά. Αν ξέρεις το πως να γίνω ελαφρυντζής σφύρα το. Κουράστηκα από την προσπάθεια και ίσως όταν έρθει η χαρά να έχω ήδη ξενερώσει. Μάλλον πήρα και την ξενέρα πολύ σοβαρά.

Κοινωνική επανένταξη.